Een 22-jarige man uit Elst blijft voorlopig in hechtenis. De rechtbank wees zijn verzoek om vrijlating af, ondanks zijn vrees dat hij daardoor zijn woning kwijtraakt en op straat belandt. De man kwam als veertienjarige alleenstaande vluchteling uit Syrië naar Nederland. In de rechtbank vertelde hij zich al jaren eenzaam te voelen en zijn leven weer op de rails te willen krijgen, maar volgens de rechter wegen de verdenkingen en het risico op herhaling zwaarder dan zijn persoonlijke omstandigheden.
Verdenkingen en tijdlijn van de zaken
De zwaarste verdenking draait om een gewelddadige straatroof in Arnhem op 7 november 2025. Het Openbaar Ministerie (OM) stelt dat de verdachte samen met anderen een jas van een voorbijganger heeft afgenomen. Daarnaast ligt er een reeks kleinere diefstallen op tafel. Zo zou hij op 28 juli 2025 frisdrank hebben meegenomen zonder te betalen en op 20 oktober 2025 bij een bouwmarkt in Elst een slot hebben gestolen.
Deze drie zaken werden donderdag aan de rechter voorgelegd. Tijdens de zitting kwam naar voren dat er nog meer verdenkingen tegen de man openstaan. Die aanvullende dossiers worden later afzonderlijk door de politierechter behandeld. De verdachte zit op dit moment vast in het cellencomplex in Grave, in afwachting van de inhoudelijke behandeling.
Verzoek om vrijlating en persoonlijke omstandigheden
De verdachte en zijn advocaat pleitten voor schorsing van de voorlopige hechtenis. Volgens de verdediging is het risico op herhaling klein en heeft de man belang bij een snelle terugkeer naar zijn woning en dagelijks leven. Daarbij wees de raadsman op het reële gevaar dat de verdachte zijn huis verliest als hij langer vastzit: de gemeente Overbetuwe neemt de huur nog tot 1 maart voor haar rekening, maar die noodregeling eindigt daarna.
De advocaat benadrukte dat zowel de gemeente als VluchtelingenWerk bereid zijn om bij vrijlating direct ondersteuning te bieden. De uitkering van de verdachte is tijdelijk stopgezet door zijn detentie, maar zou bij vrijlating weer kunnen worden hervat. Met die inkomsten en begeleiding zou dakloosheid mogelijk kunnen worden voorkomen. Volgens de verdediging verdient de man, die op jonge leeftijd zonder familie in Nederland arriveerde, een nieuwe kans om werk te zoeken en structuur op te bouwen.
In de rechtszaal liet de verdachte weten dat hij spijt heeft van wat er is gebeurd. Hij gaf aan dat hij sinds zijn komst naar Nederland vaak alleen is geweest en weinig mensen om zich heen heeft gehad om hem op het juiste pad te houden. Zijn wens is om, als dat kan, met hulp van instanties zijn leven opnieuw in te richten en vaste dagbesteding te vinden.
Standpunt van het Openbaar Ministerie
Het OM bleef bij het standpunt dat voortzetting van de voorlopige hechtenis noodzakelijk is. De officier van justitie wees op de ernst van de verdenkingen en de mogelijke straffen die daar in geval van een veroordeling op volgen. Voor met name de straatroof kunnen meerjarige gevangenisstraffen worden opgelegd. Volgens het OM is er, gelet op de reeks feiten in korte tijd, ook sprake van een reëel risico op herhaling.
Dat de verdachte zijn woning kan kwijtraken, verandert het oordeel van het OM niet. De officier benadrukte dat de verdachte zelf keuzes heeft gemaakt die zijn huidige situatie hebben beïnvloed. Daarbij werd opgemerkt dat er andere manieren zouden kunnen zijn om de huur langer door te betalen, zoals het lenen van geld. Bovendien is de man statushouder en heeft hij in die hoedanigheid recht op huisvesting, al garandeert dat niet dat hij zijn huidige woning behoudt.
Afweging van de rechtbank en beslissing
Na een korte schorsing maakte de rechter de beslissing bekend: de voorlopige hechtenis wordt niet geschorst. Volgens de rechtbank zijn er ernstige bezwaren en blijven de gronden voor hechtenis bestaan, met name het gevaar voor herhaling. De persoonlijke omstandigheden van de verdachte, hoe ingrijpend ook, wogen in dit stadium lichter dan het belang van de strafvordering en de veiligheid.
De verdachte herhaalde in de zittingszaal dat hij zijn woning niet wil verliezen. De rechter liet weten begrip te hebben voor die zorg, maar gaf aan dat het risico op nieuwe strafbare feiten en de ernst van de verdenkingen nu zwaarder tellen. De inhoudelijke behandeling van de zaken staat gepland op 26 maart. De aanvullende verdenkingen worden op een later moment door de politierechter behandeld.
Achtergrond: voorlopige hechtenis in Nederland
Voorlopige hechtenis is in Nederland een ingrijpend middel dat alleen wordt toegepast als aan strikte voorwaarden is voldaan. Er moeten ernstige bezwaren zijn tegen de verdachte, bijvoorbeeld getuigenverklaringen of andere concrete aanwijzingen dat hij betrokken was bij het strafbare feit. Daarnaast moet er een grond zijn, zoals het risico dat de verdachte opnieuw de fout in gaat, het gevaar dat hij het onderzoek belemmert, of de vrees dat hij zich aan berechting onttrekt.
Een rechter kan besluiten de hechtenis te schorsen onder voorwaarden, bijvoorbeeld met een meldplicht, een gebiedsverbod of begeleiding door zorginstanties. In deze zaak oordeelde de rechtbank dat die waarborgen nu onvoldoende zekerheid bieden. Het signaal is dat de ernst van de verdenkingen en het patroon in de tijd zwaarder wegen dan de persoonlijke belangen van de verdachte.
Huisvesting en ondersteuning van statushouders
Statushouders hebben recht op huisvesting, maar in de praktijk kunnen detentie en het wegvallen van inkomen grote gevolgen hebben voor het behoud van een woning. Uitkeringen worden doorgaans stopgezet zodra iemand vastzit. Zonder inkomen of tijdelijke hulp ontstaan snel huurachterstanden, met het risico op huisuitzetting. Gemeenten kunnen soms tijdelijk bijspringen, maar zulke regelingen zijn vaak beperkt in tijd of budget.
Instanties als VluchtelingenWerk bieden begeleiding bij financiën, werk en integratie. Die steun kan het verschil maken bij het voorkomen van dakloosheid na vrijlating. Toch hangt veel af van de snelheid waarmee uitkeringen worden hervat, afspraken met de verhuurder, en de beschikbaarheid van passende hulp. In de zaak van de Elstenaar speelt de deadline van 1 maart een sleutelrol: als er tegen die tijd geen oplossing is, kan hij zijn woning verliezen.
Vervolg en wat er op het spel staat
De komende weken staan in het teken van de voorbereiding op de zitting van 26 maart. Dan komt de kern van het dossier inhoudelijk aan bod, inclusief de rol van de verdachte bij de straatroof in Arnhem en de twee diefstallen. Het OM zal de verdenkingen onderbouwen met dossierstukken en eventueel getuigen, terwijl de verdediging kan inzetten op twijfel aan de bewijsvoering, persoonlijke omstandigheden en alternatieven voor detentie.
Daarnaast lopen er nog meer verdenkingen die door de politierechter worden behandeld. De uitkomst daarvan kan invloed hebben op het totale strafmaatbeeld. Bij een veroordeling voor de straatroof kunnen celstraffen volgen, terwijl de kleinere diefstallen vaak worden bestraft met taakstraffen of kortere vrijheidsstraffen. Alles staat of valt met wat de rechter straks bewezen acht. Tot die tijd geldt dat de verdachte onschuldig is zolang zijn schuld niet is vastgesteld.
Voor de verdachte staat er meer op het spel dan alleen de uitkomst van de strafzaak. Het behoud van zijn woning, de hervatting van zijn inkomsten en de kans om met begeleiding opnieuw te beginnen vormen een tweede front. Uit de woorden van de rechtbank spreekt dat die belangen wel worden meegewogen, maar in dit stadium niet opwegen tegen de risico’s die de rechter ziet. Op 26 maart moet blijken welke richting de zaak opgaat en of er daarna ruimte komt voor een alternatief traject buiten de cel.
Kern en vooruitblik
Samengevat: de 22-jarige statushouder uit Elst blijft in hechtenis wegens ernstige verdenkingen, met als zwaartepunt een straatroof in Arnhem. Het verzoek om vrijlating is afgewezen vanwege het risico op herhaling. Zijn zorgen over dakloosheid en verlies van inkomen zijn reëel, maar gaven de doorslag niet. De inhoudelijke behandeling volgt op 26 maart, waarna duidelijker wordt hoe sterk het bewijs is en welke gevolgen hij eventueel tegemoet kan zien. Tot die tijd blijft de strijd om zijn woonruimte en toekomst parallel lopen aan het strafproces.
