Een fikse teleurstelling voor Mika Godts: de uitblinker van Ajax ontbreekt in de 26-koppige WK-selectie van België. Bondscoach Rudi García maakte vrijdagmiddag tijdens een persconferentie bekend welke Rode Duivels komende zomer afreizen naar de Verenigde Staten, Canada en Mexico. Godts is niet de enige opvallende afwezige. Ook Matz Sels, het veelbesproken toptalent Nathan De Cat en voormalig Vitesse-spits Loïs Openda haalden de eindselectie niet.
Een harde klap voor Mika Godts
Voor Godts komt de beslissing op een pijnlijk moment. De twintigjarige linksbuiten maakte in maart nog zijn debuut in de nationale ploeg. In de oefeninterland tegen de Verenigde Staten viel hij in, en een paar dagen later stond hij tegen Mexico zelfs in de basis. Het waren zijn eerste minuten op het hoogste internationale podium, maar overtuigen lukte hem toen niet. Nu, met het WK voor de deur, valt de Ajax-aanvaller buiten de boot en zal hij het toernooi voor de televisie moeten volgen. Voor een speler die de voorbije maanden veel progressie liet zien in Amsterdam, voelt dat ongetwijfeld als een gemiste kans.
De ontwikkeling van Godts bij Ajax ging dit seizoen in fases. Zijn dribbel, snelheid en vermogen om een man te passeren maakten indruk, maar bij een eindtoernooi is de concurrentie moordend. De bondscoach kijkt niet alleen naar potentie, maar vooral naar direct rendement, balans in de selectie en spelers die meerdere posities kunnen invullen. In dat krachtenveld viel de keuze niet in het voordeel van de jonge Belg uit.
Concurrentie op de flanken en de interlandswitch van Fernández Pardo
Dat Godts ontbreekt, hangt nauw samen met de concurrentie op de vleugels. Jérémy Doku en Leandro Trossard zijn namen die internationaal al hun sporen verdienden en op links én rechts uit de voeten kunnen. Bovendien kreeg België er deze week met Matías Fernández Pardo een extra optie bij. De in Brussel geboren aanvaller doorliep jeugdelftallen van Spanje en koos aanvankelijk ook voor La Roja, maar maakte nu officieel de overstap naar de Rode Duivels. Zijn flexibiliteit – hij kan op alle posities in de voorhoede spelen – geeft García meer puzzelstukjes om mee te schuiven.
Daar komt bij dat linksbuiten Diego Moreira terugkeert in de selectie. In maart ontbrak hij door een blessure, waardoor er toen ruimte was voor Godts om zich te tonen. Met een fitte Moreira en de komst van Fernández Pardo wordt de spoeling op de linkerkant echter een stuk dikker. Voor een eindtoernooi is dat prettig voor de bondscoach, maar het vergroot wel de teleurstelling bij de spelers die afvallen.
Andere opvallende keuzes van García
Naast Godts zijn er meer namen die verbazen. Doelman Matz Sels is er niet bij, net als het talent Nathan De Cat. Ook spits Loïs Openda, in Nederland bekend uit zijn tijd bij Vitesse, ontbreekt. Het laat zien dat García duidelijke profielen in zijn hoofd heeft en dat vorm, fitheid en multifunctionaliteit zwaar wegen. Waar Openda vooral bekendstaat als dieptezoekende spits, koos de bondscoach voor een andere samenstelling voorin.
Een van de grootste verrassingen is juist de aanwezigheid van Romelu Lukaku. De topschutter aller tijden van België kent een moeizaam seizoen bij Napoli en werd daar intern zelfs geschorst. Toch vertrouwt García op zijn ervaring, fysiek en staat van dienst. Een eindtoernooi vraagt om spelers die weten hoe het is om onder druk te presteren, en Lukaku heeft in het shirt van de Rode Duivels vaak het verschil gemaakt. Hij zal mede de lijn moeten vormen met de ervaren krachten Thibaut Courtois en Kevin De Bruyne, die eveneens tot de selectie behoren en als leiders binnen en buiten het veld gelden.
Wat betekent dit voor Ajax en voor Godts zelf?
Voor Ajax verandert er deze zomer praktisch weinig. In plaats van een lange reis, korte herstelperiodes en beperkte voorbereidingstijd, kan Godts in Amsterdam blijven werken aan zijn fitheid en automatismen. Een langere aanloop naar het nieuwe seizoen kan hem helpen om nóg scherper aan de start te staan. Zeker als Ajax vroeg begint met de voorbereiding, biedt dat ruimte voor extra trainingsarbeid, individuele sessies en gerichte coaching. Dat is geen troost voor het mislopen van een WK, maar sporters benadrukken vaak dat teleurstellingen de basis vormen voor de volgende stap in hun loopbaan.
Voor Godts persoonlijk zal het aankomen op mentale weerbaarheid. Jonge internationals gaan nu eenmaal door pieken en dalen. De selectie missen is pijnlijk, maar de weg naar de top is zelden rechtlijnig. Een sterk begin van het nieuwe seizoen bij Ajax kan de kaarten snel opnieuw schudden. Bondscoaches volgen wekelijks hun spelers en selecties zijn nooit in beton gegoten. Wie blijft presteren, dwingt vanzelf weer een uitnodiging af.
De gedachte achter de selectie
Een WK-selectie is altijd een mix van zekerheid en verrassing. García lijkt gekozen te hebben voor een kern van ervaren krachten, aangevuld met beweeglijke, veelzijdige aanvallers. Op de vleugels zijn snelheid en één-tegen-één-kwaliteiten cruciaal; daarom is de aanwezigheid van Doku en Trossard logisch. Met Fernández Pardo en Moreira beschikt hij bovendien over spelers die zowel vanaf de zijkant als tussen de linies inzetbaar zijn. In de as moet Lukaku voor diepgang, duelkracht en doelpunten zorgen, terwijl creatieve middenvelders als De Bruyne en Youri Tielemans de aanvoer moeten verzorgen.
Op het middenveld lijkt er, naast creativiteit, ook aandacht te zijn voor balans en fysiek. Amadou Onana brengt lengte en duelkracht, Hans Vanaken en Axel Witsel (ervaren krachten in de Belgische voetbalpiramide) bieden rust en positionele discipline. Achterin draait het om een mix van atleten en opbouwers, met backs die zowel kunnen verdedigen als aanvallen. In toernooivoetbal, waar de marges klein zijn en details beslissen, wil je meerdere systemen kunnen spelen zonder te hoeven wisselen. Deze selectie biedt die mogelijkheid.
De volledige selectie van België
Onderstaande 26 spelers maken, zoals door Rudi García bekendgemaakt, deel uit van de WK-ploeg van de Rode Duivels.
Doelmannen
- Thibaut Courtois
- Senne Lammens
- Mike Penders
Verdedigers
- Maxim De Cuyper
- Koni De Winter
- Thomas Meunier
- Nathan Ngoy
- Arthur Theate
- Timothy Castagne
- Zeno Debast
- Brandon Mechele
- Joaquin Seys
Middenvelders
- Youri Tielemans
- Kevin De Bruyne
- Hans Vanaken
- Amadou Onana
- Nicolas Raskin
- Axel Witsel
Aanvallers
- Leandro Trossard
- Jérémy Doku
- Charles De Ketelaere
- Dodi Lukebakio
- Alexis Saelemaekers
- Matías Fernández Pardo
- Romelu Lukaku
- Diego Moreira
Hoe België mogelijk wil spelen
De invulling van de voorhoede wordt interessant. Met Doku en Trossard heeft België pure snelheid en diepgang aan de zijkanten. Zij kunnen naar binnen komen om ruimte te maken voor opkomende backs, of juist breed blijven om het veld groot te houden. Fernández Pardo biedt als extra optie de mogelijkheid om het spel te kantelen tussen buitenspel en valse negen, terwijl Moreira als klassieke linksbuiten het lijnvaste alternatief is. In de punt kan Lukaku kapstok en eindstation zijn, met De Bruyne erachter als spelversneller en aangever. Dat levert meerdere patronen op: een vroege bal in de rug van de verdediging, combinaties door het midden of snelle omschakelingen via de flanken.
Achterin zal de keuze mede afhangen van de tegenstander. Met backs als Castagne en Meunier kun je zowel in een viermans- als een vijfmansverdediging uit de voeten. De centrale posities vragen om rust aan de bal en wendbaarheid in de ruimte erachter. Op het middenveld wordt het evenwicht tussen creativiteit en controle bepalend. Tegen ploegen die compact verdedigen, is de passing en positionering van De Bruyne en Tielemans cruciaal. Tegen fysiek sterke tegenstanders ligt de nadruk eerder op duelkracht en restverdediging, waar Onana en Witsel in beeld komen.
Reuring en reacties
Zoals altijd bij een definitieve selectie is er discussie. De afwezigheid van Openda en Sels zal voor debat zorgen, net als het niet meenemen van Godts na zijn debuut in maart. Tegelijkertijd is de terugkeer van Moreira goed nieuws voor de fans die inzetten op frisse energie aan de zijkant. De keuze voor Lukaku, ondanks zijn moeilijke clubseizoen, onderstreept dat toernooivoetbal om meer draait dan clubvorm alleen. Ervaring, statuur en het vertrouwen dat hij wekt bij medespelers kunnen doorslaggevend zijn in de kleedkamer en op het veld.
Voor jonge spelers als Godts blijft het perspectief helder: de internationale kalender biedt straks weer Nations League-wedstrijden, kwalificatieduels en oefeninterlands. Presteren bij de club is de kortste weg terug naar de nationale ploeg. Met de concurrentie op de flanken zal iedereen scherp moeten blijven; elk goed moment kan het verschil maken, elk minder optreden kost direct krediet.
Gevolgen richting het toernooi
België vertrekt met een kern die veel varianten toelaat. Dat is in een lang toernooi, met reizen, verschillende klimaatzones en een druk programma, een groot voordeel. Roteren zonder kwaliteitsverlies is belangrijk, zeker als wedstrijden elkaar snel opvolgen. De selectie bevat meerdere spelers die op meerdere posities kunnen spelen, waardoor García per tegenstander kan bijsturen. Een brede bank is geen luxe, maar noodzaak.
Voor de buitenwacht zal het vooral aankomen op de balans tussen de creatieve krachten en de afmakers. Als Lukaku de vorm vindt die hem jarenlang zo dodelijk maakte, en als De Bruyne zijn stempel kan drukken met zijn passing, hebben de Rode Duivels de wapens om ver te komen. De sleutel ligt in de afstemming, het minimaliseren van individuele fouten en het benutten van de individuele klasse op de momenten dat het moet.
Vooruitblik
Het niet selecteren van Mika Godts is een teleurstellend hoofdstuk in een verder veelbelovende carrière. Voor België is de keuze van Rudi García bovenal een statement: ervaring waar het telt, aangevuld met veelzijdigheid op de flanken en kracht in de as. Met de terugkeer van Moreira en de interlandswitch van Fernández Pardo is de concurrentie op de vleugels feller dan ooit. Dat houdt iedereen scherp en dwingt tot topvorm, precies wat je nodig hebt richting een WK.
De komende weken staan in het teken van finetunen, automatiseren en fit blijven. Voor de bondscoach zijn de grote lijnen gezet; nu gaat het om details. Voor Godts begint ondertussen een ander traject: herstellen van de tik, werken aan het vervolg en klaarstaan zodra de volgende oproep komt. In het topvoetbal liggen teleurstelling en doorbraak vaak dicht bij elkaar. Wie het snelst opstaat, wint uiteindelijk het meest.
