Na een reeks tegenvallende wedstrijden is de onrust rond Feyenoord deze week verder toegenomen. Het 0-0 gelijkspel tegen FC Volendam bleek niet alleen een gemiste kans in de titelrace, maar ook de katalysator voor stevige kritiek op hoofdtrainer Robin van Persie en zijn technische staf. Analist en oud-prof Theo Janssen zette bij het tv-programma Rondo de toon met scherpe opmerkingen over de keuzes van de staf en de manier waarop binnen de club wordt gekeken naar blessures en vormverlies. De druk op Van Persie neemt merkbaar toe, terwijl Feyenoord als nummer twee van de Eredivisie juist stabiliteit nodig heeft richting de beslissende weken van het seizoen.
Achtergrond van de reeks
Feyenoord had zich de fase na de winterstop anders voorgesteld. Waar de ploeg eerder dit seizoen nog periodes kende met vlot aanvalsspel en een solide defensie, stokt het de laatste weken aan beide kanten van het veld. Kansen worden moeizaam gecreëerd, en als ze er zijn, ontbreekt de afwerking. Defensief oogt de organisatie minder zeker, waardoor elke misstap direct zwaar weegt. Het resultaat is een reeks met te veel gelijke spelen en te weinig overtuiging.
Daarbovenop kampt de selectie met een reeks blessures die Van Persie en zijn staf zichtbaar dwarszitten bij het samenstellen van een vast elftal. Het ontbreken van automatismen en het schuiven met posities hebben het ritme geen goed gedaan. Toch klinkt nu steeds luider de vraag of pech alleen voldoende verklaring biedt.
De kritiek van Theo Janssen
In Rondo was Janssen uitgesproken. Volgens hem legt Feyenoord te makkelijk de oorzaak bij individuele fouten, vormdipjes en de medische lijst. In zijn ogen hoort de staf nadrukkelijker in de spiegel te kijken. “Het begon fris en aantrekkelijk,” merkte hij op over Van Persies eerste periode, “maar stap voor stap is het minder geworden.”
Janssen wees erop dat Van Persie juist om zich heen een staf heeft met ervaren assistenten, met wie de trainingsaanpak en speelwijze doorlopend worden afgestemd. Als de ploeg desondanks blijft haperen en het aantal blessures oploopt, zegt dat volgens hem ook iets over de belasting op trainingen, de communicatie richting spelers en de keuzes in wedstrijden. Zijn kernpunt: verantwoordelijkheid ligt niet alleen bij de elf op het veld.
Blessures, belasting en verantwoordelijkheid
Blessures zijn onvermijdelijk in topsport, maar als meerdere spelers langdurig uitvallen, wordt logischerwijs gekeken naar trainingsintensiteit, periodisering en herstelmomenten. Feyenoord heeft de medische staf en workload-management de laatste jaren juist versterkt, maar de optelsom van kleine en grotere pijntjes maakt het moeilijk om een constante basis te vinden. Dat vertaalt zich in wisselende prestaties en in een elftal dat niet altijd vanzelfsprekend op elkaar is ingespeeld.
Janssens boodschap is helder: structurele problemen vragen om structurele antwoorden. Een staf bepaalt ritme, accenten en ruimte voor initiatief. Als het vertrouwen op het veld wegvloeit, is het aan de technische leiding om het plan te vereenvoudigen, automatismen terug te brengen en het elftal rust te geven in keuzes en rollen.
Vertrouwen en spelbeeld
Wie naar Feyenoord kijkt, ziet op dit moment vooral een ploeg die zoekt. De balcirculatie is vaak te traag, de diepte ontbreekt en in de zestien wordt te weinig overtuigend gehandeld. Verdedigend is er geregeld een fractie van twijfel bij linies die uit elkaar vallen zodra de organisatie onder druk staat. Dat is geen kwestie van wil, maar van vertrouwen en helderheid in taken.
Het 0-0 gelijkspel in Volendam is illustratief: veel balbezit, weinig echte dreiging, een slotfase zonder plan B dat rendement oplevert. Zulke avonden zorgen ervoor dat de druk in Rotterdam voelbaar wordt. In De Kuip is de lat hoog, en dat is precies wat de club de afgelopen jaren ook weer groot heeft gemaakt.
Druk op Van Persie en de leiding
Met de kritiek van Janssen krijgt een sluimerend sentiment een duidelijke stem. Binnen en buiten de club wordt al langer gesproken over de keuzes aan de zijkant: wisselmomenten, de rol van bepaalde spelers, het tempo waarin wordt omgeschakeld en de variatie in standaardsituaties. Als resultaten uitblijven, worden die details scherper gewogen.
Voor Van Persie en zijn staf is het zaak de regie terug te pakken. Dat begint bij communicatie: duidelijk maken wat het plan is, waar accenten komen te liggen en welke spelersgroepen op welke momenten cruciaal zijn. Daarna volgt uitvoering: trainingen met helder doel, compacte analyses, en vooral een elftal dat weer herkenbaar durft te spelen.
Mogelijke oplossingen en korte termijn
De korte termijn vraagt om praktische ingrepen. Een compacter middenveld kan stabiliteit brengen, net als het expliciet kiezen voor een spits die de bal kan vasthouden om de ploeg te laten aansluiten. In balverlies kan Feyenoord terug naar basisprincipes: korter op elkaar, minder risico in de opbouw en pas versnellen als de restverdediging staat. Daarnaast kan een vaste ruggengraat – keeper, centraal duo, controleur – houvast bieden, ook als er op de flanken wordt gerouleerd.
Even belangrijk is het verminderen van het blessurerisico. Dat betekent zorgvuldig doseren op training, individuele belastingsschema’s bewaken en tijdig wisselen als vermoeidheid toeslaat. Een fit elftal is in deze fase vaak minstens zo veel waard als een briljant plan.
Wat staat er op het spel?
Als nummer twee van de Eredivisie heeft Feyenoord nog altijd alles om voor te spelen. Europees voetbal, prestige, en de financiële opbrengsten die met een goede eindklassering komen, zijn simpelweg te belangrijk om punten te laten liggen op wedstrijden waarin de ploeg de bovenliggende partij moet zijn. Elke misstap kan aan het einde van de rit zwaar wegen in inkomsten en in het sportieve perspectief voor volgend seizoen.
Die wetenschap zet extra druk op de komende weken. Een overtuigende reeks kan de toon in één keer kantelen en de rust terugbrengen. Maar dat vraagt om direct rendement: winstpartijen, clean sheets, en wedstrijdplannen die al in de eerste helft zichtbaar resultaat laten zien.
Reacties in en rond de club
De kritiek van Janssen staat niet op zichzelf. Onder supporters en in de media is de discussie losgebarsten over koers, keuzes en accenten. De één wijst op het gemis van sleutelspelers, de ander op tactische wisselvalligheid en gebrek aan lef in de eindfase van duels. Dat spanningsveld is in Rotterdam niet nieuw, maar het kan de druk op spelers en staf wel vergroten als resultaten uitblijven.
Binnen de club draait het nu om rust bewaren en helder communiceren. Geen grote woorden, wel duidelijke daden. Een paar overtuigende zeges en een herkenbaar plan kunnen de toon van het debat snel veranderen.
Vooruitblik
Feyenoord staat voor een cruciale reeks waarin elk punt telt en elke keuze onder een vergrootglas ligt. Van Persie en zijn team krijgen de kans om te laten zien dat zij, ondanks tegenslagen, de weg omhoog weer kunnen vinden. Dat vergt moed in de opstelling, scherpte in de coaching en discipline in de uitvoering. Bovenal vraagt het om vertrouwen: in het plan, in de spelers en in het werk van elke dag.
De boodschap na Volendam is duidelijk: het kan en moet beter, en snel. Als Feyenoord het roer nu weet om te gooien, blijft er dit seizoen nog genoeg te winnen. Lukt dat niet, dan zal de kritiek alleen maar toenemen en wordt de zomer langer en lastiger dan gehoopt. De bal ligt bij Van Persie en zijn staf.
