Feyenoord kwam donderdagavond tekort tegen Real Betis. In Spanje verloren de Rotterdammers met 2-1, na een wedstrijd waarin een flink geïmproviseerd elftal toch genoeg momenten kreeg om te scoren. Vooral spits Cyle Larin kreeg meerdere kansen, maar hij vond het net geen enkele keer. Op sociale media leidde dat tot felle reacties. Niet alleen Larin, ook rechtsback Jordan Lotomba kreeg het zwaar te verduren. Een deel van de achterban noemt beide spelers inmiddels teleurstellende aanwinsten en wil snel verandering zien.
Geïmproviseerd elftal door blessureleed
De technische staf moest sleutelen aan de opstelling door een reeks blessures. Dat is op zichzelf niets nieuws in de voorbereiding en tijdens drukke periodes, maar het maakte het spel tegen Betis rommelig en onrustig. Feyenoord kwam moeizaam onder de druk uit en slaagde er niet in om langere fases controle te houden. Ondanks dat ontstonden er wel degelijk kansen, vooral na snelle uitbraken en standaardsituaties.
Op X klonk begrip voor de lastige personele situatie, maar tegelijk frustreerde het dat juist enkele veelbesproken nieuwkomers fit zijn en de kans op minuten krijgen. Enkele supporters schreven cynisch dat het lot ‘de verkeerde spelers’ spaart. Dat is hard en oneerlijk, maar het laat zien hoe gespannen de sfeer is wanneer resultaten en vorm ontbreken.
Larin mist kansen en wordt mikpunt van kritiek
Cyle Larin kreeg de grootste mogelijkheden namens Feyenoord. Hij werkte hard, zocht de diepte en kwam in scoringspositie, maar de afwerking ontbrak. Een schot werd geblokt, een kopbal miste richting en bij een vlugge tegenstoot koos hij net het verkeerde moment voor de afronding. Zulke momenten bepalen de perceptie van een spits: als ze vallen, ben je de matchwinner; als ze misgaan, ben je de schlemiel.
Op X ging het hard. Supporters wezen op het gebrek aan rendement en spraken de hoop uit dat er snel een spits opstaat die wél afmaakt. Sommigen verwezen spottend naar Mallorca, de club waar Larin eerder speelde, en stelden dat hij ‘net zo goed terug kan’. Het is de reflex die vaker voorkomt bij topclubs: als goals uitblijven, is de spits als eerste de klos. Feit blijft dat Larin, of elke centrumaanvaller, het vertrouwen nodig heeft om tot scoren te komen. Maar het geduld bij een deel van het legioen lijkt op te raken.
Lotomba worstelt en ligt onder een vergrootglas
Ook Jordan Lotomba had het moeilijk. De rechtsback werd stevig getest aan de bal en in verdedigend opzicht. Betis zocht de flanken op en dwong aan de buitenkant vaak een man-meer-situatie af. In de opbouw was Lotomba soms slordig, wat leidde tot balverlies op lastige plekken. Zulke slordigheden vallen extra op in een elftal dat nog zoekt naar balans en automatismen.
Waar Larin kritiek kreeg op zijn afwerking, werd Lotomba vooral aangesproken op zijn keuzes en concentratie. Enkele supporters schreven dat hij te onrustig oogt en te weinig toevoegt aan het positiespel. In het hete bad van social media werden de woorden bij momenten scherp en ongenuanceerd. Het hoort bij de dynamiek van een club met grote ambities, maar het geeft ook aan dat de lat voor nieuwkomers meteen hoog ligt.
Sociale media koken over na 2-1-nederlaag
De taal op X was veelzeggend. Berichten gingen van ‘wissel ze in de rust’ tot ‘laat ze maar in Spanje achter’. Er klonken zelfs oproepen om bepaalde spelers per direct op de transferlijst te zetten. Namen die het vaakst terugkeerden: Larin, Lotomba en ook een andere aanvaller die een moeizame avond kende. Onder de hashtag #betfey werd het ongenoegen breed gedeeld en werd het duel samengevat als ‘te weinig, te laat’.
Het is duidelijk dat de nederlaag meer losmaakte dan alleen teleurstelling over een oefen- of testmoment tegen een sterke La Liga-tegenstander. Het ging de supporters vooral om de manier van spelen, de slordigheden en het uitblijven van efficiëntie voor het doel. Als je kansen laat liggen, krijg je ze vaak tegen; precies dat gebeurde in Sevilla.
Geen officiële reactie van de club, wel interne evaluatie
Vanuit de club is er nog geen officiële reactie gekomen op de kritiek op individuele spelers. Dat is ook logisch: in deze fase tellen vooral de beelden en de data die de staf meeneemt in de evaluatie. Intern zal de staf kijken naar de opbouwfouten, de omschakeling en de aansluiting vanuit het middenveld, maar ook naar de bezetting voor het doel. In die analyse vallen individuele momenten op, maar het grotere plaatje – teamafspraken, looplijnen en automatismen – weegt minstens zo zwaar.
Belangrijk is ook het blessuredossier. Zolang meerdere vaste krachten niet inzetbaar zijn, vraagt de staf van reserves en nieuwkomers om sneller te groeien in hun rol. Dat gaat met vallen en opstaan. Tegen een ploeg als Real Betis, dat comfortabel aan de bal is en routine heeft op Europees niveau, worden tekortkomingen genadeloos blootgelegd.
Transferpraat laait op, maar besluitvorming kost tijd
De roep om snelle conclusies – verhuren, verkopen, doorschuiven vanuit de jeugd – klinkt luid. Toch zijn zulke beslissingen zelden een kwestie van een nachtje slapen. Contracten, marktinteresse, salarishuishouding en het sportieve plan voor de komende maanden spelen allemaal mee. Bovendien is één zwakke avond niet voldoende basis voor drastisch beleid. De staf zal per linie bekijken waar versterking nodig is en wie de komende weken stappen kan zetten.
Wel is duidelijk dat de druk oploopt. Feyenoord wil meestrijden om prijzen en heeft daarvoor stabiliteit achterin en productiviteit voorin nodig. Als dat niet snel verbetert, wordt het logischer om de markt op te gaan of intern te schuiven. Jong talenten staan te trappelen, maar ook zij hebben begeleiding en tijd nodig om het niveau aan te tikken.
Breder plaatje: verwachtingen en werkelijkheid
Topclubs leven van verwachtingen. Elke nieuwe speler krijgt een etiket nog voor hij goed en wel is ingespeeld. Een goede reeks tilt je op, een slechte avond zet je direct terug. Tegen die achtergrond is de storm op sociale media te begrijpen, maar nuancering blijft nodig. Larin creëerde kansen – een positief signaal – en Lotomba bleef, ondanks fouten, beschikbaar in de opbouw. Dat is geen excuus, wel een aanknopingspunt om verder op te trainen.
De komende weken moeten laten zien of deze groep in staat is om te leren van dit soort duels. Betis was een lastige graadmeter, en precies daarom waardevol. De staf kan de beelden gebruiken om patronen te slijpen en keuzes te verfijnen: wanneer druk zetten, hoe de eerste pass onder druk, wie waar loopt bij voorzetten, en vooral: wie neemt verantwoordelijkheid in de afronding.
Vooruitblik: antwoord geven op het veld
Feyenoord gaat nu richting het volgende duel met een dubbel doel: herstellen van de nederlaag en bouwen aan een elftal dat minder leunt op improvisatie. De prioriteit ligt bij het terugkrijgen van geblesseerde krachten, het scherper krijgen van de laatste pass en het terugbrengen van rust in de opbouw. Voor Larin en Lotomba is de opdracht simpel maar zwaar: laten zien dat ze de kritiek kunnen ombuigen met daden. Dat kan alleen op het veld, met een solide optreden en – in het geval van de spits – doelpunten.
Samengevat: de 2-1 in Sevilla doet pijn, vooral door de manier waarop. De verontwaardiging is begrijpelijk, de toon soms hard. De komende wedstrijden bieden de kans om te laten zien dat dit een momentopname was. De rest is ruis. Antwoorden tellen pas als het fluitsignaal klinkt.
