De bondscoach van Nederland heeft de knoop doorgehakt in de gevoelige keuze rond de 1500 meter bij de vrouwen. Na weken van wikken en wegen is gekozen voor Joy Beune als startster op de middellange afstand. Marijke Groenewoud richt zich in de komende periode op haar sterkste onderdelen: de langere afstanden en de massastart. Met deze beslissing komt duidelijkheid in een selectie die bol stond van concurrentie, vormverschillen en strategische afwegingen voor het team.
Achtergrond van de keuze
De 1500 meter is traditioneel een van de meest bezette onderdelen binnen het Nederlandse vrouwenschaatsen. Het aantal startplekken op grote toernooien is beperkt, terwijl de lichting met internationale topvorm breed is. Daardoor spelen niet alleen pure eindtijden een rol, maar ook factoren als stabiliteit door het seizoen heen, de manier waarop iemand een 1500 meter indeelt, en de balans binnen de totale ploeg. De bondscoach beschikt naast de uitkomsten van selectiewedstrijden doorgaans over een of meerdere aanwijsplekken, waarmee hij vorm en teamstrategie kan meewegen. Precies in dat speelveld botsten de ambities van Beune en Groenewoud.
De vorm en het profiel van Joy Beune
Beune heeft zich de afgelopen seizoenen ontwikkeld tot een complete allroundster met een duidelijke specialisatie in de 1500 meter. Haar combinatie van snelheid, economisch rijden en sterke slotronden maakt haar op dit onderdeel betrouwbaar. Wat bovendien in haar voordeel spreekt, is de stabiliteit over meerdere wedstrijden heen: weinig grote uitschieters naar beneden, een hoge basistijd, en het vermogen om ook in finaleweekenden te pieken. Dat zijn precies de eigenschappen waar coaches in een kampioenschapsrace op durven te leunen.
Een ander pluspunt is haar inzetbaarheid in teamonderdelen. De basissnelheid die ze meeneemt naar de 1500 meter en haar technisch nette bochtenwerk sluiten aan op de eisen van de teamachtervolging. Ook al draait de beslissing primair om de individuele 1500 meter, de meerwaarde voor de ploeg als geheel is in dit soort keuzes zelden vrijblijvend.
De kracht van Marijke Groenewoud
Groenewoud staat bekend om haar doorzettingsvermogen en uithoudingsvermogen. Ze is een renster die in de duurdere inspanningen tot haar recht komt: 3000 meter, 5000 meter en zeker de massastart. In die races kan ze haar inhoud en wedstrijdgevoel maximaal benutten. Op de 1500 meter heeft ze laten zien mee te kunnen met de top, vooral wanneer ze haar opening scherp krijgt en de rondetijden gelijkmatig houdt. Maar in de pikorde weegt de coach vaak af waar een schaatser het meeste rendement voor het geheel levert; bij Groenewoud is dat doorgaans op de langere nummers en de taktische massastart.
Dat betekent niet dat haar 1500 meter buiten beeld is, maar wel dat de marges klein zijn. In een selectie met meerdere specialistes op de 1500 meter is consistentie in toptijden het doorslaggevende verschil. Voor Groenewoud geldt dat haar pieken iets vaker op de lange afstanden liggen, waar haar dieselvermogen een wapen is.
Selectieregels en de puzzel van de bondscoach
De Nederlandse selectie komt tot stand via een mix van selectiewedstrijden, internationale resultaten en aanwijsruimte voor de bondscoach. De uitkomsten van nationale toernooien wegen zwaar, maar de staf kijkt ook naar internationale trenddata, rondetijdprofielen en de manier waarop een rijder omgaat met een kampioenschapsprogramma. Een 1500 meter komt op zo’n toernooi zelden alleen; herstel tussen races, mentale weerbaarheid en fitheid spelen daarom mee.
Daarnaast is de 1500 meter een kruispunt tussen sprint en allround. De ideale kandidaat combineert een snelle opening met gecontroleerde doorkomsten. Wie die balans het best beheerst over meerdere banen en onder verschillende ijscondities, krijgt een streepje voor. In de interne analyse van de staf gaf dat, samen met recente vormlijnen, de doorslag in het voordeel van Beune.
Gevolgen voor de teamindeling
De keuze voor Beune op de 1500 meter geeft de staf ruimte om Groenewoud maximaal in te zetten op de onderdelen waar zij van nature de meeste impact heeft. Voor de massastart en de langste afstanden is haar inhoud waardevol, zeker in races waarin positionering, bochtentechniek in een peloton en koersintelligentie beslissend zijn. Op die manier wordt de totale medaillekans van de ploeg zo groot mogelijk gemaakt: specialisten op hun beste nummers, allrounders op de scharnierafstanden, en varianten paraat voor onverwachte toernooiverlopen.
Voor de 1500 meter zelf betekent de beslissing dat de Nederlandse afvaardiging duidelijk omlijnd is en de voorbereiding gericht kan worden aangescherpt: materiaalkeuzes, pacingschema’s, blokjes op het ijs en simulaties van raceplannen. Vaste duo’s in de trainingen en helderheid over rolverdeling zorgen doorgaans voor rust in de aanloop naar een titeltoernooi.
Sportieve en mentale impact
Een aanwijsbeslissing raakt altijd meerdere belangen. Voor de afvaller is het pijnlijk, zeker wanneer de verschillen op duizendsten kunnen worden gemeten. Tegelijkertijd is transparantie in de argumentatie cruciaal. In dit geval weegt de staf de combinatie van recente stabiliteit, 1500-meter-specifieke profielkenmerken en ploegbelang. Voor Groenewoud ligt de focus nu op het maximaliseren van haar rol op de langere nummers, met het realistische perspectief om daar het voortouw te nemen. Zulke herijkingen binnen een seizoen zijn niet ongebruikelijk in een sterk land als Nederland, waar interne concurrentie structureel tot hogere niveaus leidt.
Voor Beune is de keuze een bevestiging van haar ontwikkeling. Het brengt ook verantwoordelijkheid met zich mee: de 1500 meter is een zenuwafstand, waarin één mindere bocht of een te felle opening een race kost. De komende weken zullen draaien om finetuning: starts, kogelrondjes, en het inprenten van het ideale schema voor de omstandigheden ter plekke.
Wat zegt dit over de internationale verhoudingen?
Internationaal blijft de 1500 meter bij de vrouwen een onderdeel met een brede top. Dat dwingt Nederland om iedere startplek optimaal te benutten. Wedstrijden worden vaak beslist door tienden, soms honderdsten. Een startbewuste rijder met stabiele doorkomsten zet zichzelf in zo’n veld het best neer. De keuze voor Beune past in die logica: een profiel dat aansluit bij races waarin timing en constantheid doorslaggevend zijn, tegenover concurrentes die nauwelijks fouten maken.
Relevantie voor het langere termijnplan
Met het oog op de grote toernooien van de komende jaren is duidelijkheid in rollen vroeg in het seizoen een voordeel. Het maakt trainingsplanning, hoogteblokken en materiaalaanpassingen doelgerichter. Voor Groenewoud geldt dat de focus op 3000/5000 meter en massastart ook in het meerjarenplan logisch is: de ervaring die ze daar opdoet, betaalt zich uit in medaillekansen en in de tactische bagage van het team als geheel.
Vooruitblik
De komende weken staan in het teken van gerichte voorbereiding en het verfijnen van details. Beune kan met vertrouwen toewerken naar haar 1500 meter, terwijl Groenewoud meters maakt richting de lange nummers en de massastart. Voor de bondscoach is hiermee een belangrijk puzzelstuk gelegd, maar het seizoen is lang: vorm wisselt, ontwikkelingen gaan snel, en de concurrentie zit nooit stil. Transparantie, stabiliteit en het benutten van individuele kwaliteiten vormen de rode draad. Als die lijn wordt vastgehouden, staat Nederland ook op de middellange afstand weer met een sterke troef aan de start.
Samengevat: de coach kiest voor duidelijkheid en specialisatie. Joy Beune krijgt het vertrouwen op de 1500 meter, Marijke Groenewoud krijgt de ruimte om te excelleren op de langere afstanden en de massastart. Het is een besluit dat past bij de kracht van de Nederlandse ploeg: veel kwaliteit, scherpe concurrentie en keuzes die de totale medaillekans maximaliseren.
