Het gemor over scheidsrechters laait in Nederland geregeld op, maar na de wedstrijd tussen NAC Breda en FC Volendam in het Rat Verlegh Stadion bereikte de kritiek op Dennis Higler een nieuw hoogtepunt. Tijdens en na het duel klonk er felle onvrede vanaf de tribunes en online. Veel supporters vonden dat de arbiter ongelukkig floot en te nadrukkelijk aanwezig was. De discussie over de kwaliteit van de arbitrage in het betaalde voetbal werd daardoor opnieuw flink aangewakkerd.
Een avond vol frustratie in Breda
Op deze zaterdagavond was Higler de leidsman in Breda. Al vroeg in de wedstrijd werd duidelijk dat het thuispubliek weinig vertrouwen had in zijn optreden. Bij een reeks beslissingen klonk gefluit vanaf de tribune, en iedere onderbreking zorgde voor meer wrevel. Volgens veel aanwezigen floot de scheids te klein, legde hij het spel vaak stil en bemoeide hij zich nadrukkelijk met situaties die volgens hen ook hadden kunnen doorlopen.
De irritatie richtte zich niet alleen op afzonderlijke beslissingen, maar ook op de manier waarop Higler het duel leidde. Supporters spraken van een te grote persoonlijke stempel op de wedstrijd. Online werd dat nog eens versterkt: daar werd gesteld dat de arbiter zichzelf te veel liet gelden en spelers en staf geregeld toesprak, wat de spanning op het veld en op de tribunes verder deed oplopen.
Reacties uit het stadion en online
Op sociale media volgden na het laatste fluitsignaal tal van berichten waarin het optreden van de scheidsrechter hard werd bekritiseerd. De teneur: onbegrip over het niveau van de arbitrage op dit niveau van het Nederlandse voetbal. Sommige berichten stelden dat Higler de controle over de wedstrijd verloor en van het duel een show maakte, terwijl anderen hem vergeleken met collega’s die eerder dit seizoen ook stevig onder vuur lagen. Ook klonken oproepen richting de KNVB om in te grijpen en het scheidsrechterskorps “op te frissen”. Daarbij werd in reacties verwezen naar scheidsrechterschef Raymond van Meenen, van wie men verwacht dat hij het niveau bewaakt en optreedt als dat nodig is.
Opvallend was dat veel kritiek specifiek uit het kamp van het thuispubliek kwam. Toch werd er ook breder gediscussieerd: gaat het in Nederland wel de goede kant op met de arbitrage? En hoe kan het dat onvrede over scheidsrechters zo vaak het gesprek van de dag wordt na een spannende wedstrijd?
Achtergrond: wie is Dennis Higler?
Dennis Higler is al jaren actief als scheidsrechter in het Nederlandse profvoetbal en heeft veel ervaring in de Eredivisie en het bekertoernooi. Hij behoort tot de groep arbiters die regelmatig wordt aangesteld voor duels met een hoog tempo en grote belangen. Zoals meerdere collega’s staat hij vaker in de schijnwerpers, mede omdat beslissingen van een scheidsrechter in topduels en volle stadions direct invloed hebben op het verloop van de wedstrijd en de emoties daar omheen. Kritiek en lof wisselen elkaar daarbij traditioneel af, iets wat in het huidige voetballandschap, met continue camera’s en directe online reacties, alleen maar scherper is geworden.
Waarom scheidsrechters zo onder een vergrootglas liggen
De rol van de arbiter is de afgelopen jaren complexer geworden. Met de komst van de VAR, strakkere richtlijnen en een hogere intensiteit op het veld, moeten scheidsrechters sneller en consequenter beslissen. Elke ingreep, maar ook elk niet-ingrijpen, wordt vanuit meerdere camerastandpunten geanalyseerd. Waar supporters vooral kijken naar het effect van een beslissing op hun club, kijkt de arbitrage naar consistentie en de toepasbaarheid van de spelregels in fracties van seconden. Dat spanningsveld leidt regelmatig tot misverstanden en teleurstelling, zeker wanneer de wedstrijd op het scherpst van de snede wordt gespeeld.
De rol van de KNVB bij beoordeling en aanstellingen
Na elk speelweekend evalueert de KNVB de verrichtingen van scheidsrechters en VAR-teams. Dat gebeurt via interne rapportages, wedstrijdbesprekingen en, waar nodig, aanvullende begeleiding. In uitzonderlijke gevallen kan een arbiter een rustperiode krijgen of volgt er een gesprek over specifieke momenten. De bond wil daarmee het vakmanschap van de arbiters vergroten en tegelijkertijd de lijn in de competitie bewaken. Namen van beoordelaars en leidinggevenden, onder wie de scheidsrechterschef, komen in publieke discussies nog wel eens voorbij, maar de KNVB communiceert doorgaans terughoudend over individuele beoordelingen om de arbitrage te beschermen en het leerproces op de voorgrond te zetten.
Wat er in Breda loskwam
Concreet draaide de ophef in Breda vooral om de manier van fluiten: veel en snel fluiten, veel uitleg op het veld, en beslissingen die door een groot deel van het thuispubliek als inconsequent werden ervaren. Het leidde tot de bekende reflex in het stadion: elke twijfel werd uitgelegd in het nadeel van de scheidsrechter. Dat hoort bij voetbal, maar de toon was dit keer opvallend fel. Termen als “tegenvallende leiding” en “wedstrijd ontspoort door kleine fluitjes” doken veelvuldig op in reacties. Ook werd gesuggereerd dat andere arbiters dit seizoen vergelijkbaar worstelden met de balans tussen laten spelen en ingrijpen, waardoor het debat over de stijl van fluiten weer oplaaide.
Het illustreert hoe snel een wedstrijd de gemoederen kan verhitten. Zeker in een ambiance als het Rat Verlegh Stadion, waar het publiek dicht op het veld zit en de sfeer elke beslissing uitvergroot, kan de arbitrage binnen enkele minuten het middelpunt van de beleving worden.
Balans en perspectief
Daar staat tegenover dat fluiten op profniveau onvermijdelijk fouten en grijze zones kent. Niet elke aanraking is een overtreding, niet elk duel is zwart-wit. De scheidsrechter maakt tientallen beslissingen per wedstrijd, vaak zonder de luxe van herhalingen. Waar de ene helft van het stadion om een kaart roept, vraagt de andere helft om “doorspelen”. Het is aan de arbiter om daarbinnen consistent en moedig te blijven. Dat lukt de ene avond beter dan de andere. De reacties uit Breda laten vooral zien hoe smal de marges zijn en hoe groot het effect is van een paar momenten op de beeldvorming rond een scheidsrechter.
Gevolgen voor de komende weken
Of de ophef nog gevolgen krijgt voor aanstellingen, zal de komende weken blijken. Gebruikelijk is dat de KNVB de wedstrijden terugkijkt, met aandacht voor spraakmakende momenten. Als daar lessen uit volgen, wordt dat intern opgepakt met de betrokkenen. Voor supporters blijft intussen het gevoel overheersen dat duidelijke communicatie en zichtbaar consequente arbitrage helpen om onvrede te temperen. Transparantie over richtlijnen, zoals de grens tussen “fysiek” en “fout” of de rol van de VAR bij subjectieve duels, kan ook bijdragen aan begrip, al zal het stadionpubliek altijd vanuit clubhart reageren.
Vooruitblik
De bal rolt snel weer verder, voor zowel NAC Breda en FC Volendam als voor de arbitrage. Voor Higler geldt, zoals voor elke scheidsrechter: de volgende wedstrijd is de kans om rust en autoriteit terug te brengen, met duidelijke lijnen en een tempo dat past bij het duel. De discussie over arbitrage zal nooit helemaal verdwijnen, maar met scherpe evaluaties, heldere richtlijnen en een consequente aanpak kan de KNVB de ruis verminderen. Intussen blijft het voetbal de hoofdzaak: spelers die strijden om punten, trainers die sturen aan de zijlijn, en supporters die, met hart en ziel, elke beslissing meebeleven.
Samengevat zette het duel in Breda de schijnwerpers opnieuw op de arbitrage. De kritiek was stevig, vooral vanuit het thuispubliek, en richtte zich op de stijl van fluiten en de zichtbaarheid van de scheidsrechter. Of daar concrete consequenties uit voortkomen, is aan de beoordelaars bij de bond. Wat vaststaat: de lat voor scheidsrechters in het Nederlandse profvoetbal ligt hoog, en de discussie over hoe die te halen blijft onverminderd actueel.
