De rode kaart voor Gonçalo Borges tijdens de topper tussen PSV en Feyenoord blijft onderwerp van discussie. In Eindhoven eindigde het duel in 3-0, maar vooral de directe uitsluiting van de Portugese aanvaller houdt de gemoederen bezig. Bij ESPN lieten analisten Kees Kwakman en Kenneth Perez hun licht schijnen op het voorval. Waar Kwakman de sanctie te zwaar vindt, kan Perez leven met de beslissing op basis van de spelregels, al noemt hij de situatie zeer ongelukkig.
De kern van de discussie: was er sprake van een bewuste overtreding die de veiligheid van de tegenstander in gevaar bracht, of was het vooral een onfortuinlijk moment zonder kwade bedoelingen? Het antwoord daarop bepaalt vaak hoe een rode kaart wordt beoordeeld, door scheidsrechters, VAR én commentatoren.
Het Moment Van De Rode Kaart
In de tweede helft ging het mis. Borges zette een stap waarbij hij de achillespees van PSV’er Couhaib Driouech raakte. Scheidsrechter Allard Lindhout aarzelde niet en trok direct rood. Voor Feyenoord betekende dat verder met tien man, in een wedstrijd die al lastig verliep en uiteindelijk eindigde in een duidelijke zege voor PSV.
Op beelden is te zien dat Borges zijn aandacht op een andere situatie lijkt te hebben, waarna hij ongelukkig op de voet/achillesstreek van Driouech terechtkomt. Dat maakt de actie niet minder pijnlijk voor de PSV’er, maar het voedt wel de vraag of er sprake was van opzet of gevaarlijk spel zonder intentie.
Waarom De Discussie Ontstond
In voetbaldebatten duikt vaak het woord ‘intentie’ op. Supporters en analisten willen weten wat een speler bedoelde. De regels kijken echter vooral naar wat er feitelijk gebeurt: is de tegenstander in gevaar gebracht, is er buitensporige kracht gebruikt, en hoe was de gelijkenis met een ‘stap op de achilles’ die doorgaans streng wordt bestraft?
Een trap of stap met de noppen op een kwetsbaar deel van het onderbeen of de achillespees valt regelmatig in de categorie ‘ernstig gevaarlijk spel’. Daarvoor is een gele kaart niet altijd genoeg. Tegelijkertijd is er ruimte voor interpretatie: de intensiteit, de snelheid, de controle over de actie en de context spelen mee. Dat schuurt precies op dit soort momenten, waarin ongelukkige timing en pijnlijk contact samenkomen.
De Visie Van De Analisten
Kees Kwakman vindt de rode kaart niet passend. Volgens hem was duidelijk te zien dat Borges niet bewust op Driouech wilde staan. De aanvaller keek al naar een andere situatie en had geen intentie om pijn te doen, stelt hij. In zijn ogen was dit vooral pech, vervelend en pijnlijk voor de tegenstander, maar niet iets dat een directe rode kaart rechtvaardigt.
Kenneth Perez ziet het anders, al noemt ook hij het incident “ongelooflijk ongelukkig”. In zijn beoordeling mistimte Borges zijn stap en kwam hij verkeerd terecht, precies op een plek die veel risico geeft. Vanuit het perspectief van de spelregels kan de scheidsrechter dan uitkomen op rood, ook als er geen greintje kwade opzet in zit. Met andere woorden: het was zonder twijfel onfortuinlijk, maar wel verdedigbaar binnen de regels.
Regels En Interpretatie
Volgens de Laws of the Game van de IFAB is een directe rode kaart op zijn plaats bij ernstig gemeen spel of gewelddadig gedrag. Intentie is geen vereiste: een speler kan volledig per ongeluk handelen, maar alsnog rood krijgen als de veiligheid van de tegenstander ernstig in gevaar is gebracht of als er buitensporige of onbesuisde kracht is gebruikt. Een stap met de noppen op de achilles kan snel in die categorie vallen, omdat het een kwetsbare plek is en het risico op blessure groot is.
De VAR speelt in zulke situaties vaak een rol. Bij directe rode kaarten is het gebruikelijk dat de videoscheidsrechter meekijkt naar de intensiteit van het contact, de plaats van de aanraking, de snelheid en de controle. De VAR corrigeert alleen als er sprake is van een ‘clear and obvious error’ of wanneer de scheidsrechter iets gemist heeft. Daardoor blijven veel beslissingen uiteindelijk interpretaties die binnen de bandbreedte van de regels vallen.
Gevolgen Voor Feyenoord En Borges
Voor Feyenoord had de rode kaart niet alleen sportieve impact in Eindhoven, maar mogelijk ook in de weken erna. Een directe rode kaart leidt in de Eredivisie doorgaans tot minstens één wedstrijd schorsing. Het precieze aantal duels hangt af van de kwalificatie van de overtreding door de tuchtcommissie: hoe gevaarlijk was de actie, was er sprake van noppen vooruit, waar raakte hij de tegenstander, en hoe hard was de impact?
De Rotterdammers kunnen, als zij vinden dat de straf onterecht is, een beroep aantekenen bij de tuchtcommissie van de KNVB. In zo’n procedure wegen videobeelden zwaar, net als het rapport van de scheidsrechter. Clubs die in beroep gaan, proberen vaak aan te tonen dat de actie niet onbesuisd of buitensporig was, of dat het contact onvermijdelijk en zonder risicoverhogende kenmerken plaatsvond. Als de commissie meegaat in die redenering, kan een schorsing worden verminderd of zelfs van tafel.
Het Brede Plaatje In De Eredivisie
Een topduel tussen PSV en Feyenoord staat altijd onder een vergrootglas. Beslissingen van scheidsrechters, zeker bij directe rode kaarten, krijgen dan extra gewicht. Zulke momenten kleuren de nabespreking, bepalen het sentiment bij supporters en voeden de discussie over maat en consistentie in het arbitreren. Het maakt weinig uit of je kijkend naar de regels of naar het gevoel oordeelt: rode kaarten in topwedstrijden blijven beïnvloedend en beladen.
De 3-0 eindstand spreekt voor zich, maar de rode kaart werd hét gespreksonderwerp. Voor supporters en analisten is het onderscheid tussen pech en strafbaar gevaar vaak dun. Precisie in interpretatie – door scheidsrechter en VAR – bepaalt dan het verhaal van de wedstrijd. En precies dat verklaart waarom het oordeel van Kwakman en Perez uiteenloopt, zonder dat een van beide per se ‘fout’ is binnen de ruimte die de regels laten.
Wat Volgt
De komende dagen draait het om duidelijkheid. Feyenoord wacht op het officiële rapport van de scheidsrechter en, indien van toepassing, de toelichting vanuit Zeist. Op basis daarvan beslist de club of een beroep zinvol is. Voor Borges is het vooral hopen op een milde lezing van zijn actie: ongelukkig, zonder opzet en zonder buitensporige kracht. Tegelijkertijd weten spelers en trainers dat de regels streng zijn bij contact op kwetsbare plekken, juist om blessures te voorkomen.
Welke kant het oordeel ook opvalt, het incident onderstreept opnieuw hoe dun de lijn is tussen pech en rood in het moderne topvoetbal. De spelregels zijn helder, maar de toepassing blijft mensenwerk. En in een wedstrijd als PSV–Feyenoord worden die nuances nog net iets scherper gevoeld.
Samengevat: de rode kaart voor Borges was het gevolg van een ongelukkige actie met pijnlijk gevolg, die binnen de regels als rood kan worden beoordeeld. Kwakman ziet er geen rode kaart in, Perez begrijpt de beslissing wel. De KNVB-procedure zal uitwijzen of de directe uitsluiting blijft staan of wordt teruggedraaid. Tot die tijd zal de discussie over intentie, gevaar en interpretatie voorlopig niet verstommen.
