De korte tweet van Geert Wilders met een Senegalese vlag en het woord “Wollah” zorgde voor een golf aan reacties. Voor sommigen was het een grappige prik. Voor anderen was het vooral onnodige provocatie op een gevoelig moment. Feit is dat de boodschap kwam terwijl in onder meer de Haagse Schilderswijk en Amsterdam-West onrust ontstond na een voetbalwedstrijd. Agenten kregen zwaar vuurwerk naar zich toegegooid en de mobiele eenheid moest ingrijpen. In die gespannen context werd de timing en toon van de tweet de kern van de discussie.
Aanleiding: Een tweet op het scherpst van de snede
De aanleiding is helder: Wilders plaatste een tweet met een Senegalese vlag en het woord “Wollah”. Die uiting viel samen met rellen in verschillende wijken, waar relschoppers de confrontatie met de politie zochten. Agenten werden bekogeld, er was veel vuurwerk en de openbare orde kwam onder druk te staan. Het beeld van de avond: een gespannen straat en een politieke leider die via sociale media een prikkelende boodschap verspreidt.
De vraag die daarop volgde: wat voegt zo’n tweet toe? Voor aanhangers kan het voelen als een kwinkslag of een statement. Maar critici zien vooral een signaal dat olie op het vuur kan gooien op een moment dat de rust juist hersteld moet worden. In een tijd van oplopende spanning maken woorden het verschil tussen kalmeren en aanjagen.
Kritiek op toon en timing
De kern van de kritiek is tweeledig. Ten eerste: toon. Het gebruik van straattaal en een vlag naast een enkel woord komt over als spotten met de verliezer van de wedstrijd, en indirect ook met een deel van de supporters dat zich al geprikkeld voelt. Ten tweede: timing. De politie stond op straat onder druk. Dan weegt elke publieke uiting van een zichtbare leider zwaarder. Politici worden geacht de-escalerend op te treden, of op zijn minst de inzet van hulpdiensten te ondersteunen.
Critici stellen dat het bericht de drempel tot verdere provocatie verlaagt. Niet omdat het bericht op zichzelf oproept tot geweld, maar omdat het het sentiment in de hitte van het moment aanwakkert. Een korte post kan de sfeer op straat niet bepalen, maar kan wel de toon zetten in de online arena, die vervolgens de straat bereikt.
De reactie van Erik de Vlieger
Ondernemer en opiniemaker Erik de Vlieger sprak zich snel uit over de tweet. Zijn boodschap was simpel: waarom dit doen? In zijn ogen hoort een volksvertegenwoordiger boven de partijen te staan, zeker wanneer er spanningen op straat zijn. Hij wees op een alternatief dat meer past bij de rol van een politiek leider: feliciteer Senegal met de zege en spreek waardering uit voor de inzet van het Marokkaanse elftal. Daarmee laat je klasse zien en bied je geen munitie aan wie de confrontatie zoekt.
De Vlieger voegde daar een bekend principe aan toe: trap niet na op het moment dat de ander verliest. Het is een sportieve regel, maar ook een basis voor fatsoenlijk debat. In de context van rellen, gesneuvelde ruiten en lijnrecht tegenover elkaar staande groepen, is die regel extra relevant. Zijn strekking: stijg boven de strijd uit, zeker als je een grote politieke fractie leidt en ambities hebt om te regeren.
Wat leiderschap nu vraagt
De avond vroeg om drie duidelijke lijnen. Eén: steun voor de politie en handhavers die onder moeilijke omstandigheden het werk doen. Twee: een krachtige veroordeling van geweld, vernielingen en intimidatie. Drie: een oproep tot kalmte en respect, ook richting teleurgestelde supporters. Zulke boodschappen zijn niet soft; ze zijn noodzakelijk om het publieke vertrouwen te behouden én de-escalatie te bevorderen.
Wilders had in dat kader simpel kunnen kiezen voor een korte, stevige boodschap die de situatie serieus neemt. Denk aan een bericht waarin hij onrust afkeurt, de politie bedankt en iedereen oproept zich aan de regels te houden. Dat is duidelijk, stevig en functioneel. De gekozen route — een prikkelende, ironische knipoog — werkte in deze context eerder als vonk dan als blusmiddel.
Waarom woorden ertoe doen
Publieke uitspraken van bekende politici hebben effect, zeker in realtime op sociale media. Ze sturen sentiment, worden massaal gedeeld en belanden binnen seconden in apps, groepen en timelines. In tijden van spanning is dat een versterker. Een kwinkslag hoeft niet bedoeld te zijn als aanmoediging om te rellen, maar kan door verschillende groepen wel zo worden gelezen. De nuance die je in een debatzaal nog kunt toelichten verdwijnt online vaak binnen een seconde.
Dat betekent niet dat politici geen scherpe taal meer mogen gebruiken. Wel vraagt het om zorgvuldige afweging: wie wil je raken, wat wil je bereiken, en wat is het effect op straat? In stadswijken waar de spanning al hoog is en hulpdiensten zwaar worden belast, is de lat voor verantwoordelijkheid hoger.
Mogelijke gevolgen op straat en in de politiek
De directe gevolgen van één tweet zijn lastig hard te maken. Toch is duidelijk dat elke publieke uiting tijdens onrust helpt bepalen hoe de avond verder loopt. Voor de politie kan extra provocatie betekenen dat de drempel tot confrontatie zakt en dat de inzet zwaarder wordt. Voor bewoners kan het de angst of frustratie vergroten. En voor de politiek zet het de toon voor het vervolg van het debat: gaat het over daadkracht en oplossingen, of over prikkels en symboliek?
Politiek gezien voegt dit incident een laag toe aan de discussie over leiderschap en communicatie. Wilders leidt de grootste fractie in de Tweede Kamer. Van de leider van de grootste partij mag verwacht worden dat hij laat zien hoe je spanning dempt en orde herstelt. Dat hoeft niet zonder scherpte te zijn, maar wel met een doel: veiligheid, rust en duidelijkheid.
De bredere les voor het publieke debat
Deze kwestie raakt aan een bredere vraag: hoe praten we in Nederland over verlies, teleurstelling en ordehandhaving na beladen sportmomenten? Stoere taal lijkt soms aantrekkelijk. Maar het effect is beperkt als het niet bijdraagt aan rust en herstel. De combinatie van sportieve teleurstelling, groepsdynamiek en online versterking is explosief. Juist dan loont het om toon en timing te bewaken, van politici tot opiniemakers en supporters.
Een volwassen reactie houdt meerdere waarheden tegelijk vast: relschoppers moeten hard worden aangepakt; agenten verdienen steun en respect; en de overgrote meerderheid van supporters wil simpelweg veilig naar huis. Zo’n boodschap is misschien minder spectaculair, maar in de praktijk vaak het meest effectief.
Slot: Toon die past bij verantwoordelijkheid
De rel rond de “Wollah”-tweet laat zien hoe kwetsbaar de balans is tussen humor, provocatie en verantwoordelijkheid. Een leider die ambieert om te besturen, weegt de impact van elk woord. Zeker wanneer agenten op straat vechten voor de orde. De les van deze avond is eenvoudig: kies voor woorden die de rust dienen, spreek je steun uit voor hulpdiensten en veroordeel geweld zonder omwegen. Dat is geen zwakte. Het is precies wat leiderschap in een gespannen moment vraagt.
