Sem Steijn kwam deze zomer met grote verwachtingen naar Feyenoord, maar zijn start in Rotterdam verloopt stroever dan gehoopt. De aanvallende middenvelder, vorig seizoen nog opvallend trefzeker bij FC Twente, kreeg te maken met een hamstringblessure en moest wennen aan de hogere eisen in De Kuip. Bij oud-bondscoach Bert van Marwijk leidt dat tot zorg: hij vraagt zich hardop af of Steijn de stap naar de absolute top in Nederland snel genoeg kan zetten.
Meegebrachte status en de prijs van ambitie
Feyenoord nam geen risico door groot in te zetten. De club maakte naar verluidt tien miljoen euro over aan FC Twente voor Steijn, die vorig seizoen 31 keer scoorde in 48 officiële duels. Het Legioen reageerde enthousiast op zijn komst: een doelgerichte middenvelder die tussen de linies opduikt en in de zestien zelden twijfelt. Robin van Persie, die in Rotterdam de lijnen uitzet, benoemde de nieuwkomer zelfs tot aanvoerder. Het tekende het vertrouwen in zijn persoonlijkheid en potentie, en onderstreepte dat hij onmiddellijk een leidende rol moest pakken.
De praktijk bleek weerbarstiger. Steijn speelde tot dusver twintig keer voor Feyenoord en kwam zes keer tot scoren. Voor een speler met zijn staat van dienst geen schande, maar ook niet het dominante rendement waarop was gehoopt. Zijn hamstringblessure, die hem het slot van de eerste seizoenshelft kostte, drukte daarbij zwaar op zijn ritme en zelfvertrouwen.
Het verschil tussen meedoen en de ploeg dragen
Van Marwijk, die Feyenoord, Borussia Dortmund en het Nederlands elftal trainde, wijst op een bekend mechanisme: de stap van subtop naar top is groter dan hij lijkt. Volgens hem is Feyenoord in alle opzichten een schaal hoger, met meer druk, meer scrutinie en minder tijd om te wennen. Hij stelt dat Steijn in 2025 bewust koos voor een grotere club en nu merkt hoe lastig het is om meteen bepalend te zijn. De kern van zijn boodschap: de context bij Feyenoord is fundamenteel anders dan bij Twente. In Rotterdam draait het niet om meedoen, maar om leveren, elke drie dagen en onder een vergrootglas.
Dat effect zie je vaker. In De Kuip liggen verwachtingen hoog, zeker bij een zomertransfer met een stevige transfersom en een prominente rol in de kleedkamer. Het verschil zit niet alleen in het tempo of de tactiek, maar vooral in het feit dat tegenstanders zich aanpassen en de lat voor sleutelspelers telkens hoger leggen.
Blessure, belasting en het belang van minuten
Steijn miste met zijn hamstringklachten de laatste wedstrijden van de eerste seizoenshelft, maar lijkt op tijd fit voor de hervatting van de competitie. Van Marwijk benadrukt dat juist nu speeltijd cruciaal is. Blessures zijn niet alleen fysiek, zegt hij, maar brengen ook mentale belasting mee: twijfel over het lichaam, ritmeverlies, en de druk om bij terugkeer direct te presteren. Voor een speler die is gehaald om beslissend te zijn, weegt dat dubbel.
Het komende blok, met een vol programma en weinig hersteltijd, wordt daarom een test voor zijn belastbaarheid. Kan hij twee, drie duels per week aan, en blijft zijn explosiviteit overeind? De medische staf en technische leiding zullen zijn minuten nauwkeurig doseren om nieuwe tegenslag te voorkomen. Ondertussen telt elke training, elk invalbeurt: vorm komt van spelen.
Gewenning is geen zwaktebod
Wie terugkijkt naar recente seizoenen bij Feyenoord ziet dat gewenning eerder regel dan uitzondering is. Ook onder Arne Slot waren er spelers die tijd nodig hadden om aan te haken, of na een flitsende start een terugslag kregen. Dat mechanisme lijkt zich nu bij Steijn te herhalen. Het verschil tussen een goede en een topaanvulling is vaak een kwestie van weken of maanden: wedstrijden in de benen, automatismen met ploeggenoten, en het vinden van precies die rol waarin kwaliteiten het best tot hun recht komen.
In Steijns geval liggen die kwaliteiten duidelijk: loopacties in de kleine ruimte, timing bij het inlopen in de zestien en een neusje voor de goal. In een elftal dat veel op de helft van de tegenstander speelt, kan dat goud waard zijn. De sleutel is of Feyenoord hem structureel in scoringsposities krijgt, en of hij zelf geduldig blijft zoeken naar de momenten waarop het spel “open” valt.
Tactische puzzel en leiderschap
De aanvoerdersband voegt een extra laag toe. Leiderschap vraagt om zichtbare invloed, maar ook om stabiliteit: het team moet kunnen leunen op je keuzes, je arbeid en je uitstraling. Voor een nieuwkomer is dat een evenwichtsoefening. Het helpt als de rol op het veld scherp is afgebakend. Staat hij dichter bij de spits als tweede tien, of juist als verbindende middenvelder die vanuit de halfspace insteekt? Wordt hij betrokken bij standaardsituaties? En hoe verhouden zijn looplijnen zich tot die van de buitenspelers en de spits?
Dat zijn geen details, maar elementen die mede bepalen of hij nog dit seizoen weer de cijfers en invloed kan halen die bij zijn reputatie passen. Met de herstart van de competitie lonkt een schone lei: fit worden, minuten maken, automatismen kweken en proberen weer kleur te geven aan wedstrijden waarin één kans het verschil maakt.
De druk van het prijskaartje en het geduld van De Kuip
Investeringslogica in de Eredivisie is helder: wie verder wil komen in Europa en de titelrace, moet durven betalen voor bewezen rendement. Met Steijn haalde Feyenoord doelpunten en durf binnen. Een blessure en een stroeve eerste maanden veranderen niets aan die investering, maar stretchen wel het geduld van buitenaf. Het Legioen is kritisch, maar niet onredelijk. Wie inzet en groei toont, krijgt doorgaans de tijd. Dat geldt zeker voor een speler die met zijn stijl het publiek kan raken zodra hij weer ritme heeft.
Daar staat tegenover dat de marges klein zijn in de top. Concurrentie is fel, en plekken worden veroverd én verdedigd op prestaties. Voor Steijn is het zaak om in elke invalbeurt of basisplaats een tastbare bijdrage te leveren: een slimme loopactie die ruimte maakt, een assist, een rake vrije trap, of simpelweg vijftien minuten vol gas om een wedstrijd naar zich toe te trekken. Kleine momenten bouwen vertrouwen op.
Vooruitblik: beslissende weken voor vorm en vertrouwen
De eerste weken na de winterstop worden richtinggevend. Komt Steijn ongeschonden door het schema, dan volgt vanzelf de volgende stap: constant gevaarlijk zijn en wedstrijden mee beslissen. Van Marwijk noemt dit een cruciale fase in zijn ontwikkeling, en dat is het ook. Het antwoord op de vraag of hij de sprong maakt, ligt niet in één wedstrijd, maar in een reeks van optredens waarin hij laat zien dat hij de druk aankan en zijn spel durft te spelen.
Voor Feyenoord is de rekensom eenvoudig: een fitte en zelfverzekerde Steijn tilt het elftal naar een hoger niveau. Voor Steijn zelf geldt hetzelfde, maar dan persoonlijk: hij kan in Rotterdam bewijzen dat zijn productieve jaar bij Twente geen uitschieter was, maar het begin van een periode als bepalende speler bij een topclub. Als hij de komende maanden blessurevrij blijft, minuten stapelt en zijn sterke punten consequent in stelling wordt gebracht, kan het verhaal in De Kuip nog precies zo eindigen als het bij zijn komst was bedoeld.
Kortom: de zorgen zijn begrijpelijk, maar het seizoen is lang. Met geduld, een helder plan en een fit lichaam heeft Sem Steijn alles in huis om het verhaal alsnog om te draaien. De bal ligt nu, letterlijk en figuurlijk, bij hem.
