Tweede Kamerlid Mona Keijzer sluit zich na haar vertrek bij BBB voorlopig niet aan bij een andere partij. Ze wil geen “nieuw avontuur met mensen die ik allemaal niet ken”, zei ze in een korte verklaring in Den Haag. Keijzer, die tot voor kort minister was, benadrukt dat ze haar eigen koers bepaalt en eerst haar afsplitsing in de Kamer wil regelen.
Achtergrond en belofte van leiderschap
De breuk met BBB kwam onverwacht en snel. Keijzer maakte maandag bekend dat ze opstapte en verklaarde dat haar eerder het partijleiderschap was toegezegd. Die toezegging zou volgens haar de basis zijn geweest voor haar inzet binnen de partij. De koerswijziging en de nieuwe machtsverhoudingen binnen BBB leidden volgens Keijzer tot een onwerkbare situatie. Het partijleiderschap ging uiteindelijk naar Henk Vermeer, die in de voorbije periode steeds zichtbaarder werd als boegbeeld.
BBB, de partij die in korte tijd van buitenstaander naar serieuze machtsspeler groeide, kende de laatste maanden meer onrust. Interne discussies over strategie, mandaat en leiderschap leken zich achter de schermen op te stapelen. De toezegging waar Keijzer naar verwijst, staat daarmee symbool voor de bredere vraag wie de partijpolitieke lijn bepaalt en wie dat naar buiten uitdraagt.
Felle woorden over en weer binnen BBB
Na het vertrek van Keijzer reageerde Henk Vermeer scherp. Hij stelde dat Keijzer “tientallen keren” heeft gedreigd op te stappen. Ook zou zij “meerdere” gesprekken hebben gevoerd met Gidi Markuszower, het Kamerlid dat zich eerder afsplitste van de PVV. Die opmerkingen zetten de interne scheuring publiek op scherp en gaven een inkijkje in de hoge spanning binnen de partijtop.
Keijzer wilde niet meegaan in een ordinaire ruzie. “Ik ga niet met modder gooien,” herhaalde ze meermaals. Volgens haar is het beeld dat ze geregeld met vertrek dreigde onjuist. Ze schetste juist het omgekeerde: dat ze intern nadrukkelijk de vraag stelde of de koers en de gemaakte afspraken wel klopten, en of men “dit zeker” wist. Met die lezing positioneert Keijzer zich als iemand die duidelijkheid zocht en niet als een wegloper.
Keijzer ontkent vertrekdreiging en contacten met Markuszower
De beschuldiging dat ze met Markuszower zou hebben gesproken over politieke stappen wuifde Keijzer resoluut weg. “Het is gewoon niet waar,” zei ze tegen journalisten. Daarmee probeert ze het frame van politieke ruilhandel of onderhandelen buiten de eigen partij meteen te doorbreken. De ontkenning is belangrijk voor haar geloofwaardigheid richting kiezers: ze wil niet gezien worden als iemand die in achterkamertjes aan haar positie timmert, maar als een Kamerlid dat uit overtuiging handelt.
De kwestie rond Markuszower is gevoelig. Afsplitsingen trekken vaak extra aandacht, omdat ze iets laten zien van spanningen en vertrouwensbreuken binnen partijen. Het idee dat Keijzer daar actief in zou manoeuvreren, raakt aan de kern van loyaliteit en betrouwbaarheid in de politiek. Haar stellige ontkenning moet dat beeld wegnemen.
Poging tot lijmen en de drempel voor terugkeer
Volgens De Telegraaf willen prominente BBB’ers alsnog proberen om Keijzer terug te halen. Keijzer zelf is daar vooralsnog helder over: dat lijkt haar niet waarschijnlijk. Ze gebruikte de uitdrukking dat er “heel veel water door de Rijn” moet voordat dat scenario denkbaar is. De afgelopen dagen met publiek moddergooien hebben volgens haar “niet geholpen”.
Die reactie laat weinig ruimte voor snelle verzoening. In de praktijk betekent dit dat BBB, toch al onder een vergrootglas, een periode ingaat waarin interne rust en duidelijk leiderschap nodig zijn. Een terugkeer zou alleen kunnen als er eerst stevig wordt opgeruimd: afspraken op papier, heldere mandaten, en een toon die het vertrouwen herstelt. Zover is het nog niet.
Praktische gevolgen van de afsplitsing
Keijzer noemt zichzelf een “raspolitica” en zegt dat ze nu de praktische kant van haar afsplitsing regelt. In de Tweede Kamer betekent dit dat ze als zelfstandig Kamerlid verdergaat en eigen spreektijd, ondersteuning en kantoorzaken moet inrichten. Ze maakte alvast duidelijk dat ze in de plenaire zaal niet naast BBB wil zitten. Dat is symbolisch, maar ook veelzeggend: ze wil letterlijk en figuurlijk afstand scheppen tot haar oude fractie.
Het Presidium en de Griffie van de Tweede Kamer begeleiden doorgaans dit soort stappen. Een afgesplitst Kamerlid krijgt formeel een eigen status en kan onder eigen naam optreden in debatten, moties indienen en schriftelijke vragen stellen. Voor kiezers verandert er inhoudelijk weinig: Keijzer blijft volksvertegenwoordiger en kan haar dossiers blijven volgen, maar nu zonder partijband.
Reacties in de media en politiek
De onrust bij BBB bleef niet onopgemerkt in de media. Bij Vandaag Inside zei Johan Derksen dinsdagavond dat “Caroline van der Plas er een tering-rotzooitje van gemaakt” zou hebben. Het is een stevige uitspraak in het bekende, uitgesproken format van het programma. Toch raakt zo’n quote aan de kern van het publieke beeld: de partij die stoelde op duidelijkheid en boerensimpel gezond verstand wordt nu geassocieerd met ruzie en onduidelijkheid.
Politiek bezien is dit pijnlijk voor BBB. De partij bouwde haar succes op herkenbare thema’s en een uitgesproken leider. Als de schijn ontstaat dat er intern gesteggel is over posities en beloftes, dan kan dat het vertrouwen van kiezers aantasten. Tegenstanders zullen dit gebruiken om te zeggen dat BBB nog niet is uitgegroeid tot een stabiele bestuurspartij.
Wat staat er op het spel voor BBB?
Voor BBB draait het nu om drie dingen: rust, richting en representatie. Rust om intern afspraken te verduidelijken en het vertrouwen te herstellen. Richting om naar buiten te laten zien waar de partij voor staat, los van personele twisten. En representatie om in de Kamer effectief te blijven opereren, ondanks het verlies van een ervaren politicus als Keijzer.
Henk Vermeer zal als partijleider moeten laten zien dat hij niet alleen de organisatie op orde heeft, maar ook de fractie bij elkaar houdt. Voor Caroline van der Plas, nog altijd hét gezicht voor veel kiezers, ligt er de taak om het verhaal van de partij weer positief te laden en de ruis weg te nemen. Elke onduidelijkheid voedt speculaties, en die kosten doorgaans zetels in peilingen en verkiezingen.
Hoe nu verder voor Keijzer?
Keijzer blijft, naar eigen zeggen, doen waar ze goed in is: politiek bedrijven. Als zelfstandig Kamerlid kan ze scherp profileren op onderwerpen die ze belangrijk vindt. De komende weken staan in het teken van het inregelen van haar nieuwe positie, het opbouwen van een eigen ritme in debatten en het bepalen van prioriteiten. Door duidelijk te zijn over wat ze wel en niet wil, probeert ze de regie terug te pakken.
Of ze later alsnog aansluiting zoekt bij een andere partij, laat ze open. “Je weet nooit hoe het in het leven loopt,” zei ze, maar voor nu is de deur dicht. Die terughoudendheid klinkt logisch: na een turbulente breuk is politieke kalmte vaak de verstandigste stap. Pas als de stof is neergedaald, wordt duidelijk welke ruimte er is voor samenwerking of nieuwe allianties.
Samenvatting en vooruitblik
De kern: Mona Keijzer verlaat BBB, zegt dat haar leiderschap was beloofd, ontkent dat ze met vertrek dreigde of met Markuszower sprak, en kiest voor een zelfstandige voortzetting in de Tweede Kamer. Pogingen om haar terug te halen lijken voorlopig kansloos; eerst zou “heel veel water door de Rijn” moeten. Ondertussen worstelt BBB met het beeld van interne onrust, aangejaagd door publieke verwijten en mediacommentaar.
De komende weken bepalen het vervolg. Lukt het BBB om snel de rijen te sluiten, dan kan de schade worden beperkt. Vindt Keijzer haar ritme als zelfstandig Kamerlid, dan blijft ze een factor in het politieke debat. Eén ding is duidelijk: dit dossier is nog niet gesloten, en zowel partij als politica zullen zich opnieuw moeten bewijzen – in woorden én in daden.
