Feyenoord liep in Eindhoven tegen een harde 0-3 nederlaag aan en ziet de druk op hoofdtrainer Robin van Persie opnieuw toenemen. In de nasleep van het duel betoogde De Telegraaf-columnist Valentijn Driessen dat het moment is aangebroken voor Van Persie om uit eigen beweging op te stappen. Volgens hem is het beeld van een echte topper tussen PSV en Feyenoord dit seizoen verdampt en werd in het Philips Stadion pijnlijk duidelijk hoeveel sterker PSV momenteel is.
Breder beeld van de kloof met PSV
De ontmoeting in Eindhoven liet over de krachtsverhoudingen weinig twijfel bestaan. PSV, onder leiding van Peter Bosz, controleerde de wedstrijd en schakelde na de voorsprong ogenschijnlijk moeiteloos terug zonder de grip te verliezen. Driessen omschreef het verschil als dusdanig groot dat het label ‘nationale topper’ zijn waarde heeft verloren. De intensiteit, het tempo en de overtuiging die je bij twee titelkandidaten mag verwachten, kwamen vooral uit Eindhovense hoek.
Feyenoord slaagde er nauwelijks in om echte kansen af te dwingen en kwam structureel een stap te laat. Dat brengt de kern van de discussie terug: is deze ploeg, in de huidige vorm en met de huidige aansturing, nog in staat het PSV van dit seizoen te testen? De wedstrijd in Eindhoven gaf daar geen bevestigend antwoord op.
Vormdip en cijfers die pijn doen
De nederlaag tegen PSV was de derde in vijf competitiewedstrijden. Breder bekeken verloor Feyenoord zes van de laatste tien duels, cijfers die doorklinken in het vertrouwen en de dynamiek rondom het elftal. Op de ranglijst staan de Rotterdammers nog wel tweede, maar Driessen benadrukte dat het spelbeeld die status onvoldoende ondersteunt. Hij trok zelfs de vergelijking dat de ploeg in zijn benadering meer weg had van een team in degradatieproblemen dan van een achtervolger in de titelstrijd.
Een tweede punt dat de columnist aanstipte: als PSV na rust niet had afgeremd, had de schade mogelijk nog groter kunnen zijn. Daarmee haalde hij een beladen herinnering aan: de 10-0 die Feyenoord in 2010 onder Mario Been in Eindhoven moest slikken. Dat scenario bleef uit, maar het refereert aan de gevoeligheid in Rotterdam als het misgaat in toppers en aan de symbolische lading die zulke nederlagen kunnen dragen.
Winterbesluit onder druk
Opvallend is dat Feyenoord en Van Persie tijdens de winterstop juist besloten met elkaar door te gaan. Beide partijen spraken vertrouwen uit en kozen voor continuïteit. De hoop was dat het elftal zich door zou ontwikkelen en in de tweede seizoenshelft stabieler zou presteren. Nu de resultaten achterblijven en de kloof met PSV groeit, stelt Driessen dat de directie opnieuw moet kijken naar de positie van de hoofdtrainer.
Van Persie toonde zich na afloop kritisch over het optreden van zijn ploeg en stak, zo stelde Driessen, nadrukkelijk de hand in eigen boezem. Hij erkende het gebrek aan energie en duelkracht en nam de verantwoordelijkheid voor het vlakke spel. Dat is prijzenswaardig, zegt de columnist, maar de vraag die daarachter schuilgaat is of een interne correctie nog voldoende is om de negatieve lijn te keren.
Eergevoel versus vasthouden
Centraal in de discussie staat het eergevoel dat in Rotterdam hoog wordt gehouden. Driessen vindt dat er momenten zijn waarop een trainer, hoe graag hij ook wil blijven, zelf de consequentie moet trekken. In zijn optiek is dit zo’n moment. Het argument: door zelf een stap opzij te zetten, beschermt Van Persie zijn reputatie, de rust in de club en de spelersgroep die nu geregeld de klappen incasseert.
Aan de andere kant is er het pleidooi voor volharding. Vertrouwen herstellen vraagt tijd; processen die in de winterstop zijn ingezet, hebben soms weken nodig om zichtbaar effect te sorteren. Stoppen betekent ook afscheid nemen van een koers die pas kortgeleden is herbevestigd. Tussen eergevoel en vasthouden aan het plan ligt de moeilijke keuze die Feyenoord nu moet maken.
Reacties en sentiment rond de club
De druk op de clubleiding neemt toe. Media en analisten benoemen het verschil in intensiteit en organisatie met PSV, terwijl supporters vooral snakken naar een herkenbaar strijdplan en vaste patronen in balbezit. Kritiek richt zich niet alleen op de uitslag, maar ook op de manier waarop Feyenoord tot die nederlagen komt: weinig urgentie, te weinig durf in de opbouw en defensieve kwetsbaarheid op cruciale momenten.
In dat klimaat kan duidelijkheid helpen. Een ondubbelzinnige keuze – ofwel vol achter Van Persie blijven staan, ofwel een schone lei met een andere trainer – schept richting voor spelers en staf. Halfslachtige signalen leiden vaak tot een langere periode van onzekerheid, en dat is zelden bevorderlijk voor prestaties op het veld.
Welke opties heeft Feyenoord nu?
Er liggen grofweg twee sporen. Het eerste: Van Persie blijft en krijgt steun om door te pakken. Dan zijn een paar ingrepen logisch. Denk aan het aanscherpen van de pressing, het verhelderen van rollen tussen middenveld en achterhoede en mogelijk het doorvoeren van wisselingen in de basis om het elftal frisser en feller te maken. Duidelijkheid in trainingsaccenten en een strakker wedstrijdplan kunnen de neerwaartse trend keren.
Het tweede spoor: de club kiest voor een wissel aan de top. Het voordeel is een nieuwe prikkel en soms een direct effect in intensiteit en resultaat. Het risico is dat je halverwege het seizoen opnieuw begint, met alle aanpassingskosten die daarbij horen. De timing, de beschikbaarheid van een passende opvolger en de draagkracht in de selectie zijn dan doorslaggevend.
PSV als maatstaf van dit seizoen
PSV fungeert ondertussen als de lat waaraan iedereen wordt gemeten. De ploeg van Bosz combineert tempo en diepte met controle, en weet in toppers snel het overwicht te pakken. Dat Feyenoord in Eindhoven weinig in te brengen had, past in dat beeld. Driessen wees er zelfs op dat clubs uit lagere divisies zoals Telstar en NAC, en eredivisionist Heracles, in het Philips Stadion meer weerstand boden dan Feyenoord. Het onderstreept hoe groot de uitdaging is voor de Rotterdammers om weer aan te haken.
Juist die vergelijking schuurt in Rotterdam. Feyenoord wil zich meten met de top en heeft de kwaliteiten om in de Eredivisie structureel mee te doen om prijzen. Dat maakt dit soort verliespartijen extra pijnlijk en laait de discussie aan over koers, keuzes en coaching.
Conclusie en vooruitblik
Feyenoord staat op een kruispunt. Het 0-3-verlies in Eindhoven heeft de roep om verandering versterkt en zet zowel Van Persie als de directie voor een principiële keuze. Of de club kiest bewust voor continuïteit en gaat vol achter de trainer staan, of er wordt ingegrepen om op korte termijn een schokeffect te creëren. In beide gevallen is heldere communicatie essentieel.
De komende weken worden bepalend. Reageert Feyenoord met meer intensiteit, compactheid en lef, dan kan de weg omhoog worden gevonden. Blijft het patroon van vlakke wedstrijden en kostbare fouten aanhouden, dan zal de roep om ingrijpen alleen maar luider worden. Voor nu is één ding duidelijk: het gat met PSV is groter dan Feyenoord lief is, en om dat te dichten is meer nodig dan goede bedoelingen alleen.
