Wout Weghorst is fysiek weer op en top, maar mentaal wringt het. De spits van Ajax worstelt zichtbaar met zijn bijrol en het slinkt aantal minuten. De onrust groeit, bij hemzelf én rondom het elftal. Voor een vedette die leeft van ritme, doelen en verantwoordelijkheid, is dit een lastige plek op de bank.
De rol na zijn enkelblessure
Onder Francesco Farioli was Weghorst vaak invaller, maar hij kreeg wel geregeld speeltijd. Sinds zijn terugkeer van een enkelblessure is dat veranderd. Interim-trainer Fred Grim gunde hem in totaal zo’n vijftig minuten, verdeeld over vier korte invalbeurten. Zelfs als Ajax stagneert, blijft het wachten op zijn moment. Dat is pijnlijk zichtbaar geworden in de afgelopen weken.
Het duel met AZ was het dieptepunt. Ajax creëerde weinig, toch kwam Weghorst pas in de 88e minuut binnen de lijnen. In de slotfase volgde alsnog druk en werd er gescoord: Kian Fitz-Jim maakte er 1-1 van. Het voedde de discussie. Als het elftal snakt naar een breekijzer, waarom dan zo laat? Voor een spits die graag het verschil maakt, was dit opnieuw een signaal dat zijn rol kleiner is dan hij wil en verwacht.
De uitleg van Fred Grim
Grim lichtte na afloop toe dat hij eerst het spelbeeld wilde kantelen met tactische wissels. Het plan was om Weghorst rond de tachtigste minuut te brengen, maar door het doorlopende spel schoof dat op. Ook werd de extra tijd anders ingeschat dan gedacht, waardoor er uiteindelijk weinig minuten overbleven. Het was een verklaring vanuit het wedstrijdplan, maar geen antwoord dat de honger van een spits tempert.
Voor de staf draait het om keuzes in het moment: vast blijven houden aan de lijn van de wedstrijd of eerder overschakelen op opportunisme. Voor Weghorst voelt het als mislopen van kansen. Die spanning tussen plan en persoonlijk perspectief sijpelt nu nadrukkelijk door in de discussie over zijn plek.
De honger van Weghorst
Weghorst is 33, onvermoeibaar en fanatiek. Hij leeft voor speelminuten, duels en doelpunten. Oefenwedstrijden en korte invalbeurten zijn voor hem niet genoeg, zeker niet met een WK in aantocht. Het mondiale toernooi komt dichterbij, en hij weet: zonder ritme en rendement kom je niet in beeld. Dat verklaart zijn ongeduld én zijn gedrevenheid om elke keer weer klaar te staan.
Aan het begin van het seizoen sprak hij uitgesproken ambities uit: veel scoren, meedoen om prijzen. Dat was geen borstklopperij, maar een blik in zijn topsportersbrein. Wie zichzelf richt op 25 treffers en een landstitel, rekent zich niet rijk, maar zet de lat hoog. Die mindset botst nu met een marginale rol. Daar zit de kern van de frictie.
Contract op de tocht
De timing maakt het extra prikkelbaar. Het contract van Weghorst loopt komende zomer af. Als er niets verandert, kan hij transfervrij vertrekken. De vraag is of Ajax en speler openstaan voor een herkansing of dat de wegen scheiden. De technisch directeur, Jordi Cruijff, zal samen met de beoogde nieuwe hoofdtrainer een knoop moeten doorhakken: doorgaan en helderheid bieden, of netjes uit elkaar gaan.
Zelf zal Weghorst duidelijkheid eisen. In 2023 zei hij in de Engelse pers al dat hij vooral wil voetballen en dat hij behoefte heeft aan een uitgesproken plan wanneer een club hem wil houden. Vrij vertaald: geen vaagheid over minuten, maar concrete afspraken over zijn rol. Zonder die duidelijkheid ligt een afscheid voor de hand.
Tactische puzzel voor Ajax
Er zit ook een voetbaltechnische laag onder. Met Weghorst heeft Ajax een pure spits die duels wint, ballen vasthoudt en het strafschopgebied bezet. Hij maakt het elftal directer: meer voorzetten, sneller de diepte, gevaar bij standaardsituaties. Dat verandert automatisch iets in de opbouw en de manier waarop Ajax druk zet. De vraag is hoe en wanneer je die kwaliteiten inbouwt zonder het geheel uit balans te brengen.
Onder Farioli was er vaak de keus om lang vast te houden aan het plan, met Weghorst als noodgreep in de slotfase. Onder Grim lijkt dat niet wezenlijk anders, gezien de late wissels. Het duel met AZ was daarvan een scherp voorbeeld: pas in het allerlaatste deel schakelde Ajax om. Voor de buitenwacht wekt het de indruk dat zijn profiel wordt gebruikt als laatste redmiddel, niet als volwaardig alternatief. Dat schuurt met de status en ambitie van de speler.
Wat staat er op het spel
Sportief tikt de tijd door. Ajax balanceert tussen korte termijnresultaten, het neerzetten van een herkenbare speelwijze en het managen van de kleedkamer. Spelers van statuur willen zich gezien en gehoord voelen. Weghorst is niet het type dat gelaten toekijkt. Elke minuut telt richting de nationale ploeg en richting zijn eigen vorm. Voor Ajax telt intussen elk punt en elke keuze richting de zomer.
In zo’n context kunnen kleine momenten grote gevolgen hebben. Een vroege wissel kan vertrouwen geven en een wedstrijd kantelen. Een gemiste invalbeurt kan onrust voeden en gesprekken forceren. Het is de dunne lijn waarop staf en speler nu samen balanceren. Goed overleg, heldere afspraken en consequente keuzes zijn cruciaal om de rust te bewaren.
Blik op NEC en verder
Vanavond tegen NEC kan de kwestie al in het klein beslist worden. Raakt de wedstrijd op slot, dan is de vraag: grijpt Grim eerder in met zijn targetman, of blijft hij trouw aan het oorspronkelijke plan? Een vroege invalbeurt of basisplaats zou het verhaal een andere draai geven. Blijft hij opnieuw lang op de bank, dan groeit de kans op meer wrijving en speculatie.
Het alternatief is dat staf en speler snel aan tafel gaan. Een eerlijke evaluatie, glasheldere verwachtingen en een routekaart tot aan de zomer. Daarmee neem je ruis weg en creëer je een pad waarop iedereen weet waar hij aan toe is. Of het nu leidt tot meer minuten of tot een nette afscheidstocht: duidelijkheid is de sleutel.
Conclusie
Weghorst is fit, gretig en ongeduldig. Zijn minuten zijn schaars, zijn invloed beperkt, en dat botst met zijn ambities én met het WK dat nadert. De wedstrijd tegen AZ toonde hoe dun het koord is: laat gebracht, toch nog een slotoffensief en een punt. Voor Ajax en voor Weghorst breekt nu de fase van keuzes aan. De komende weken moeten uitwijzen of er alsnog een overtuigende rol voor hem ligt in Amsterdam, of dat een transfervrij vertrek in de zomer onvermijdelijk wordt.
