Rust bewaren zonder kampioensbelofte
Dévy Rigaux houdt de toon bescheiden. De technisch directeur van Feyenoord wil niet uitspreken dat de club dit seizoen voor het kampioenschap gaat, hij is tevreden met de selectie na de zomer en wijst tegelijk op strikte financiële grenzen.
Hij benadrukt dat deze realiteit keuzes vraagt, maar ziet een helder plan. In een gesprek met ESPN legde hij uit waarom vasthouden aan kernspelers boven snelle koopdrift ging, en hoe die lijn sportief vertrouwen geeft zonder de boekhouding te negeren.
Stabiliteit boven een grote schoonmaak
Rigaux zag het als zijn voornaamste taak om de steunpilaren te behouden. Alleen Ayase Ueda vertrok, en dat ook nog op de valreep. Daarmee werd een bekend zomerdilemma zichtbaar: rust bewaren of de boel openbreken voor een nieuwe start.
Volgens hem zijn er eigenlijk twee wegen. Of je verkoopt je sterkhouders, er komt veel geld binnen en je bouwt vanaf nul. Of je houdt ze juist vast, je handelt vanuit kracht en kiest bewust voor stabiliteit in de kleedkamer.
Een ploeg bouwen, niet kopen
Die filosofie vatte hij samen in één zin: je moet een ploeg bouwen, niet kopen. Daarom begon de zomer met vechten om het eigen huis op orde te houden, in plaats van met een rondje shoppen zonder duidelijke samenhang.
Volgens Rigaux draait samenstellen niet alleen om namen en prijskaartjes. Het gaat om verbinding in het veld, rollen die elkaar versterken en automatismen die blijven staan wanneer de druk stijgt. Vasthouden aan kernspelers maakt die puzzel aantoonbaar eenvoudiger en effectiever.
Wie Feyenoord koste wat kost wilde houden
Die keuze werd concreet bij enkele namen. Givairo Read, Gjivai Zechiël, Luciano Valente, Oussama Targhalline en Anis Hadj Moussa golden als profielen die Feyenoord binnenboord hield. Niet om te pronken, maar om het fundament week in week uit te dragen.
Die continuïteit raakt niet alleen de basiself. Het bepaalt het niveau op trainingen, versnelt ontwikkeling van talenten en zorgt dat nieuwe jongens sneller weten wat telt in De Kuip. Zo blijft stijl herkenbaar wanneer de wedstrijden elkaar in tempo opvolgen.
Poging uit Saudi-Arabië en de gesloten markt
Rond Anis Hadj Moussa was er nog een extra test. Al Ittihad meldde zich laat, maar de Algerijn lijkt gewoon te blijven. Eerder liet hij al weten geen stap naar Saudi-Arabië te willen zetten, en er lagen geen papieren afspraken.
Daarnaast was de inkomende markt dicht. In gewoon Nederlands: je kunt nauwelijks nog vervangen wat weggaat. Feyenoord koos daarom voor zekerheid op het veld. De sportieve waarde moest blijven staan, juist nu bijsturen via aankopen niet meer haalbaar was.
Achttien vertrekkers en een slimmere selectie
Toch betekende vasthouden aan steunpilaren niet dat er niets bewoog. Rigaux maakte ruimte in de selectie. Maar liefst achttien spelers vertrokken deze zomer, een forse aderlating op papier die vooral bedoeld was om de groep slanker en wendbaarder te maken.
Met die uittocht kwam ook geld binnen. De som van alle deals leverde zo’n vijftig miljoen op. Dat biedt lucht, maar de kern van de keuze bleef overeind: de club wilde niet eerst cashen en daarna vanaf nul bouwen.
Wat vijftig miljoen en veel uitstroom betekenen
Zo’n bedrag en zoveel uitstroom hebben meerdere betekenissen. Ze dempen risico’s, geven financiële rust en laten gerichter plannen toe. Tegelijk vergroot het het belang van elke dragende speler die blijft, omdat de marge om fouten duur te corrigeren kleiner wordt.
Rigaux lijkt die spanning te accepteren. Hij praat niet om hete brij heen, maar schuift ook geen paniek naar voren. De puzzel is complex, zegt hij, en daarom moet je de fundamenten beschermen terwijl je behoedzaam aanvult waar nodig.
De salarismassa fors terugschroeven
Een ander speerpunt: de salarismassa naar beneden brengen. Rigaux zegt dat hij daar expliciet opdracht voor kreeg. Dat betekent afscheid nemen van contracten die niet meer passen en doorselecteren, hoe lastig afzonderlijke gesprekken met spelers en zaakwaarnemers soms ook zijn.
Door vaste lasten te verlagen creëer je speelruimte voor later. Niet om te smijten, maar om in komende periodes sneller te kunnen handelen wanneer een buitenkans zich aandient. Intussen blijft de loonstrook in verhouding tot prestaties en inkomsten in balans.
Transferafschrijvingen begrijpelijk uitgelegd
Daarnaast moesten de transferafschrijvingen omlaag. Voor wie dat boekhoudtaal vindt: aangekochte spelers worden over jaren afgeboekt. Hoe hoger die jaarlijkse last, hoe minder ruimte je hebt. Door selectiever te handelen, drukken die kosten minder zwaar op het budget.
Het is geen glansvolle kop op een poster, maar het bepaalt wel de slagkracht. Wie die lasten reduceert, hoeft later minder te verkopen uit noodzaak. Dat is precies het scenario dat Rigaux wil vermijden wanneer er weer een markt openklapt.
Gericht versterken met beperkte middelen
Ondertussen keek hij naar gerichte versterkingen. Het budget was krapper door het vasthouden aan spelers, maar de wenslijst bleef bestaan. Rigaux zegt gekozen profielen functioneel zijn, passend bij wat staf vraagt en zonder franje die ten koste gaat van balans.
Tegelijk wil hij niet bluffen over directe impact. Hij blijft voorzichtig in zijn bewoordingen, juist omdat papier en werkelijkheid in voetbal vaak uit elkaar lopen. De test komt pas in de wedstrijden, wanneer plannen botsen met tegenstanders, blessures en vorm.
Resultaat pas meten aan het einde
Daarom zegt hij nu nog niet of het genoeg is. Pas aan het einde van het seizoen wil Rigaux concluderen of de keuzes de gewenste sportieve sprong opleveren. Tussentijdse oordelen laten zich graag verleiden door pieken of dalen.
Zijn boodschap is helder: evalueren met overzicht, niet met emotie. Dat biedt rust voor de technische staf en duidelijkheid voor de selectie. Wie het einddoel scherp heeft, hoeft onderweg minder hard te reageren op elk bochtje of incident.
Ambitie: de kloof met PSV dichten
Over het kampioenschap blijft hij voorzichtig. Hij herhaalt dat Feyenoord daar nooit hardop over heeft gesproken. Bij hun aanstelling zeiden hij en Robert Eenhoorn juist dat zij in de komende periode de kloof met PSV willen dichten.
Die formulering klinkt minder romantisch, maar is meetbaar. De lat ligt hoog zonder de druk maximaal op te draaien. Het geeft de ruimte om structureel te groeien, in plaats van een alles-of-niets verhaal dat bij de eerste tegenwind kan knakken.
Geen tussenjaar, wel duidelijke koers
Een tussenjaar wil Rigaux het niet noemen. Dat woord suggereert parkeren van ambities, en dat past niet bij de keuzes die hij maakte. Hij houdt de blik op progressie, ook wanneer de portemonnee strakker zit dan menig concurrent zou wensen.
Het is een dun koord tussen hoop en voorzichtigheid. Rigaux zwaait niet met beloftes, maar spreekt wel vertrouwen uit in de route. Zo ontstaat richting zonder grote woorden, precies het kader waarin een team grip vindt op een lang seizoen.
Waarom vasthouden waarde op het veld oplevert
Door de kern te behouden, blijven automatismen en leiderschap intact. Spelers kennen elkaars bewegingen en verwachtingen, dat scheelt punten wanneer het schema volloopt. Nieuwelingen stappen in een herkenbare omgeving, waardoor hun bijdrage op niveau komt zonder de lijn te verstoren.
Die keuze is niet romantisch, maar vaak effectief. Zeker wanneer de concurrentie financieel groter is. Dan levert elke procent extra afstemming meer op dan een twijfelachtige extra naam. Dat is de ondertoon in de uitleg die Rigaux bij ESPN gaf.
Het evenwicht tussen sportieve waarde en boekhouding
Elke stap heeft ook een financiële voorkant. Je kunt niet onbeperkt investeren zonder tegenwicht. Daarom blijft het evenwicht tussen sportieve waarde en de boekhouding leidend. Rigaux maakt dat regelmatig duidelijk: handelen vanuit kracht vraagt discipline, anders verdampt je speelruimte razendsnel.
Dat geluid klinkt zakelijk, maar heeft een sportieve bedoeling. Wie niet hoeft te verkopen, kan nee zeggen tegen ongunstige biedingen. En wie geen loonkosten opblaast, heeft straks ruimte als de markt eindelijk wél het juiste profiel voorbijkrijgt.
Wat deze zomer over de rol van de td zegt
De afgelopen maanden toonden ook iets over zijn rol. Een technisch directeur is tegenwoordig hoeder van rust, bewaker van budgetten en sparringpartner van de trainer. In die driehoek bewoog Rigaux zich, met uitgaande deals en selectieve ja’s naar binnen.
Niet iedere kans werd gegrepen, niet ieder bod werd geaccepteerd. Dat is precies het punt. Door ritme te bepalen, niet de markt het tempo te laten dicteren, hou je overzicht. Die houding tekende het Feyenoord van deze transferzomer.
De boodschap aan de selectie
Tussen de regels door klinkt een boodschap aan de spelersgroep. De club gelooft in jullie, anders waren jullie niet gebleven. Vertrouwen is geen vrijbrief, maar een uitnodiging om verantwoordelijkheid te pakken. De lat mag omhoog, zonder dat bravoure regie overneemt.
Dat sluit aan bij de toon van Rigaux: ambitieus, maar niet roekeloos. Hij kiest voor draagvlak en duidelijkheid. Want als het fundament overeind blijft, kun je in topduels, blessures of mindere weken terugvallen op iets dat niet elk weekend schommelt.
Vooruitkijken zonder grote woorden
De komende maanden moet blijken hoeveel deze benadering oplevert. Het scorebord geeft uiteindelijk het enige oordeel dat telt. Rigaux vermijdt grootspraak over titels, maar legt de lat neer bij tastbare vooruitgang: beter presteren en stap voor stap de kloof verkleinen.
Voor nu is de boodschap eenvoudig en herkenbaar. Feyenoord wil handelen vanuit kracht, de waarde op het veld vasthouden en binnen de grenzen slimme keuzes maken. Hoe ver dat reikt, wordt pas duidelijk als het seizoen zijn waarheid onvermijdelijk onthult.
