Late gelijkmaker in De Kuip
Shiloh ’t Zand bezorgde Feyenoord zaterdagavond in De Kuip een pijnlijke tik. De aan Rotterdam uitgeleende Fortuna-middenvelder maakte in minuut 86 de 1-1. Voor hem voelde die treffer bijna als een zege, vertelde hij voor de camera’s van ESPN.
De wedstrijd kende lastige fases, zei hij, en juist daarom smaakt zo’n late gelijkmaker extra zoet. “Als je hem in de 86ste minuut maakt, is dat gewoon prachtig.” In De Kuip scoren blijft bijzonder, zeker met het uitvak ontploft.
Een Rotterdammer die raak schiet
Het was niet de eerste keer dat hij Feyenoord in eigen huis pijn deed. Eerder trof ’t Zand namens Heracles Almelo doel in Rotterdam. Zijn tweede Eredivisie-goal tegen zijn oude club smaakte opnieuw naar meer, zichtbaar genietend.
Als jongen uit Zuid voelt scoren in dat stadion extra speciaal. Het is lokale trots en beroepsethiek in één. “Dat ik hem in De Kuip tegen Feyenoord mag maken, is gewoon een lekker gevoel,” gaf hij toe.
Extra lading tegen je opleidingsclub
Natuurlijk kruipt er iets extra’s in zo’n duel met de club waar je vandaan komt, erkende hij. Een tikje feller, net iets meer vuur. Toch wil hij elke week honderd procent leveren en beslissend zijn voor Fortuna.
Tegen Feyenoord lukte dat, en hoe. De timing maakte het moment extra groot: minuten voor tijd, onder hoogspanning, met alles op het spel. Dat zijn de situaties waar je carrière aan kan gaan hangen of juist vaart krijgt.
Buijs’ plan: compact en via de flanken
Het punt kwam volgens ’t Zand vooral voort uit de collectieve verdediging. Onder trainer Danny Buijs bleef Fortuna compact, kort op elkaar, met weinig ruimtes tussen linies. Daardoor werd het voor Feyenoord lastig om erdoorheen te combineren.
De opdracht: dwingen naar de zijkanten en zelf toeslaan als de ruimte lag. “We proberen ze via buiten te laten komen,” zei hij. Als daar nauwelijks iets ontstaat, wordt scoren moeilijk. In de omschakeling werd Fortuna een paar keer gevaarlijk.
Leven op leenbasis
Vooraf kwam er lof uit Rotterdam. Giovanni van Bronckhorst sprak positief over de stappen van ’t Zand. De middenvelder verhuisde juist naar Fortuna om speeltijd te krijgen, iets waar hij in De Kuip nog op moest wachten.
Vorig seizoen maakte hij minuten bij Jong Feyenoord, maar het grote podium lag elders. In Sittard krijgt hij die Eredivisie-kans wél. “Ik ben gekomen om minuten te maken en mezelf te laten zien,” zei hij daarover, zichtbaar tevreden.
Uitbundige viering zonder excuses
De manier van vieren viel op. Direct na zijn treffer ging de huurling volledig los, inclusief glijpartij op de knieën. Voor sommige spelers reden om ingetogen te blijven tegen hun oorspronkelijke werkgever, maar ’t Zand koos een andere route.
Hij ziet geen reden om in te houden. “Ik speel voor Fortuna en ik scoor voor Fortuna. Dus ik juich gewoon voor Fortuna,” zei hij. Simpel, duidelijk, en precies zoals je het van een middenvelder in vorm verwacht.
Een punt met betekenis
De 1-1 leverde Fortuna een kostbare remise op in Rotterdam en gaf ’t Zand een avond om te koesteren. Het resultaat bevestigde bovendien dat dit elftal ook onder druk kan overleven, mét een welgemikte tik op het juiste moment.
Wat rest, is vasthouden aan deze lijn. Voor ’t Zand betekent dat blijven spelen, blijven groeien en doorgaan met leveren. Voor Fortuna heet het compact blijven, zuinig zijn op kansen en hopen dat de tegenstoot nog vaker toeslaat.
