Het oefenduel van Ajax met AEK Larnaca kreeg vrijdagavond een lelijke bijsmaak. Steven Berghuis ging hard en onbesuisd in op een tegenstander, een sliding die volgens veel kijkers met twee benen vooruit was. Scheidsrechterlijke gevolgen bleven in het vriendschappelijke duel uit, maar de nasleep was fors: op sociale media kregen de aanvallende middenvelder en aanvoerder er genadeloos van langs.
De kritiek richtte zich niet alleen op de actie zelf, maar ook op de voorbeeldrol die hoort bij de aanvoerdersband. Supporters spraken hun onvrede uit over het gebrek aan zelfbeheersing in een oefenwedstrijd en wezen op eerdere signalen van frustratie bij de routinier. De oproepen varieerden van het afnemen van de band tot het doorschuiven in de selectie en zelfs een vertrek bij Ajax. Tegelijkertijd blijft het vanuit de clubleiding vooralsnog stil; hoe Ajax intern naar de situatie kijkt, is niet duidelijk.
Achtergrond bij het incident
De bewuste overtreding vond plaats in de tweede helft van het duel met AEK Larnaca. Berghuis zette bij een fel duel om de bal veel te hard door. In de Eredivisie zou zo’n tweevoetige ingreep doorgaans leiden tot een directe rode kaart, zeker met videobeelden die meekijken. Nu bleef het zonder consequenties, maar de beelden deden snel de ronde. Dat verklaart mede waarom de reactie van de achterban zo massaal en uitgesproken was.
Dat het om een oefenwedstrijd ging, werkte juist averechts in de perceptie. De voorbereiding vraagt om scherpte, maar ook om controle en gezond verstand. Vanuit die gedachte vonden veel supporters de sliding onverdedigbaar riskant. Als zo’n tackle in competitieverband verkeerd uitpakt, kan het leiden tot zware blessures bij de tegenstander en tot langdurige schorsingen voor de dader. Voor een ploeg die na een moeizaam jaar vooral stabiliteit zoekt, is dat precies het risico dat je wil vermijden.
Storm op sociale media
Op X en andere platforms trokken Ajacieden fel van leer. Veel reacties raakten aan hetzelfde thema: een aanvoerder moet het voorbeeld geven, niet de grens opzoeken. Er klonken oproepen om de band per direct af te nemen en hem te wisselen, zelfs in een oefenduel. Anderen gingen een stap verder en opperden dat Ajax deze zomer moet doorselecteren. In dat rijtje viel ook de naam van Berghuis. Sommigen zagen nog maar één uitweg: een transfer, met als veelgenoemde bestemming het buitenland.
De teneur was ongebruikelijk scherp voor een speler van wie het publiek doorgaans ook de techniek en trap zuiver waardeert. De grens lijkt voor velen bereikt, juist door de context: Berghuis zit richting zijn 35e verjaardag, draagt de aanvoerdersband en moet in een kwetsbare fase voor de club rust en richting bieden. Wie die rol pakt, kan zich geen moment van roekeloosheid permitteren, was de rode draad in de digitale discussies.
Een optelsom van frustraties
De tackle stond voor veel fans niet op zichzelf. Eerder in de week doken trainingsbeelden op waarop Berghuis zich opvallend gedroeg richting Youri Baas. Het ging niet om een schokkend incident, maar binnen de bredere context werd het wel meegenomen in het oordeel. Bij elkaar opgeteld ontstond het beeld van een ervaren speler die de frustratie niet altijd onder controle heeft. Zulke signalen wegen zwaarder wanneer de resultaten en het spel van het elftal achterblijven.
Daarachter schuilt nog een fundamenteler punt: de verenigde verwachting dat een aanvoerder niet alleen presteert, maar ook de toon zet in intensiteit, communicatie en discipline. Supporters vergeven veel als de balans positief uitslaat, maar haken af als de weegschaal de andere kant op helt. Het verwijt dat Berghuis sportief te weinig brengt om dit soort fricties te compenseren, klonk meermaals door.
De sportieve context bij Ajax
Ajax heeft een paar turbulente seizoenen achter de rug. Wisselingen op de bank, veel mutaties in de selectie en onrust in de top zorgden voor een instabiele koers. Ook vorig seizoen was het rommelig, met fases waarin het elftal structureel tekortkwam in grote wedstrijden. Dat werd eerder deze zomer nog eens hardop uitgesproken door Berghuis zelf, die tegenover de NOS erkende dat de ploeg veel te vaak is blootgelegd zodra de weerstand groter werd. Hij noemde het pijnlijk, maar benadrukte ook dat Ajax daarvan moet leren en vooruit moet.
Het is precies in die context dat zijn actie tegen AEK Larnaca verkeerd valt. De voorbereiding moet een nieuw begin markeren, met duidelijke afspraken, frisse energie en spelers die zich in dienst van het geheel schikken. Een domme kaart of riskante overtreding in een oefenduel straalt dan eerder onrust uit dan leiderschap. Voor een team dat hunkert naar regelmaat en betrouwbaarheid is dat een verkeerde boodschap.
Hoe kijkt de club hiernaar?
Bij het ter perse gaan van dit stuk is niet bekend hoe Ajax intern op het voorval reageert. Er is geen officiële mededeling over disciplinaire maatregelen, een goed gesprek of eventuele consequenties voor de aanvoerdersband. In de berichtgeving worden technisch directeur Jordi Cruijff en trainer Míchel genoemd als de eindverantwoordelijken voor sportieve en personele keuzes, maar of zij deze zaak formeel oppakken, moet nog blijken.
In zulke situaties ligt een reeks opties op tafel. Een interne vermaning of geldboete is de meest voor de hand liggende stap, gevolgd door een duidelijk statement over voorbeeldgedrag. Een andere mogelijkheid is dat de staf de aanvoerdersband tegen het licht houdt, al gebeurt dat meestal pas wanneer er sprake is van een patroon én de kleedkamer dat breed gedragen vindt. Tot slot is er de sportieve route: minuten in de voorbereiding verdelen en zo de hiërarchie richting de competitiestart vormgeven.
Wat betekent dit voor de rol van Berghuis?
Berghuis vervult bij Ajax een dubbele rol: creatieve spil op het veld en een van de gezichten van de selectie daarbuiten. Die combinatie vraagt om nuance in spel en gedrag. Op goede dagen dirigeert hij het aanvalsspel, vindt hij de openingen tussen de linies en neemt hij standaardsituaties voor zijn rekening. Op mindere dagen is juist zijn risicoprofiel zichtbaar: balverlies op plekken waar dat niet kan, overtredingen uit frustratie, fel reageren op tegenstanders en scheidsrechters.
Het incident tegen AEK Larnaca legt die spanning bloot. De technische kwaliteiten staan buiten kijf, maar de lat voor leiderschap ligt even hoog. De timing is bovendien cruciaal. In de voorbereiding wordt het fundament gelegd voor de rest van het seizoen. Een smetje nu kan later zwaarder wegen dan een onbeduidend moment in november. Zeker als concurrenten in de selectie zich gestaag aandienen en elke basisplek bevochten moet worden.
Discipline en arbitrage: het grensgebied
In Nederland worden tweevoetige tackles vrijwel standaard als buitensporig gevaarlijk beoordeeld. De scheidsrechter hoeft geen ernstige overtreding af te wachten; de intentie en de gevaarzetting volstaan voor een rode kaart. Met VAR-ondersteuning is de kans dat zo’n actie onbestraft blijft nog kleiner. De gevolgen zijn concreet: schorsing, imago-schade en sportief nadeel voor de ploeg, zeker wanneer het om sleutelwedstrijden gaat. Dat is een risico dat Ajax, met een drukke openingsfase van het seizoen, simpelweg niet kan lopen.
Daarom is de boodschap die de staf vaak intern uitzet helder: fel, maar niet roekeloos. In de voorbereiding is de lijn dun. Spelers willen zich tonen, tempo opdrijven en duels winnen. Maar juist dan moet een aanvoerder de grens bewaken. Het verschil tussen stevig en gevaarlijk is niet groot, en de prijs voor een misstap kan hoog uitvallen.
De transferdimensie: realiteit versus emotie
Onder supporters valt na zo’n incident al snel het woord transfer. Een vertrek lost in theorie onrust op, zeggen voorstanders. De praktijk is weerbarstiger. Een transfer vraagt om concrete interesse, de juiste voorwaarden voor club en speler en het vertrouwen dat je de kwaliteiten in de selectie kunt opvangen. Bovendien is Berghuis, zeker wanneer fit en gefocust, nog altijd een speler die kansen creëert en wedstrijden kan kantelen.
Het is logischer dat Ajax eerst intern naar oplossingen zoekt. Heldere afspraken, een gesprek over rolopvatting en een scherpere scheidslijn in duels kunnen al veel ruis wegnemen. Pas als dat onvoldoende werkt of de kleedkamer erom vraagt, komt een hardere ingreep in beeld. Tot die tijd weegt de sportieve bijdrage zwaarder dan de emotie van een enkele avond.
Carrière in vogelvlucht
Berghuis bouwde zijn reputatie op in de Eredivisie en ging via buitenlandse en binnenlandse stappen naar de top van Nederland. Zijn overstap van Feyenoord naar Ajax in 2021 was spraakmakend en vroeg om mentale weerbaarheid. In Amsterdam kende hij sterke periodes met rendement in goals en assists, afgewisseld met fases van blessures en schorsingen. Hij speelde zich met zijn traptechniek en spelintelligentie in de rol van creatieve spil, vaak vanaf rechts of als aanvallende middenvelder.
Juist die ervaring geeft hem gewicht in de huidige selectie. Dat maakt het contrast met vrijdagavond extra scherp. Van iemand met zijn staat van dienst wordt rust verwacht op momenten waarop de vlam in de pan dreigt te slaan. Dat is geen luxe-eis, maar een randvoorwaarde voor een elftal dat weer wil meedoen om de prijzen.
Wat Ajax nu nodig heeft
De kern is simpel: rust, helderheid en herwinnen van vertrouwen. Een korte interne evaluatie van het duel tegen AEK Larnaca is daarvoor een logisch startpunt. Wat ging goed, wat ging fout, en hoe voorkomen we dat een moment van frustratie de toon zet voor de komende weken? Zodra de staf en spelersgroep daar gezamenlijk een lijn in vinden, verdwijnt de ruis vanzelf naar de achtergrond.
Communicatie helpt. Een nuchtere toelichting van de trainer, desnoods aangevuld met een korte reactie van de aanvoerder, kan de angel uit de discussie halen. Dat hoeft geen groot mea culpa te zijn, maar wel een erkenning dat de grens vrijdag is overschreden en dat het voortaan anders moet. Daarna is het aan het veld om te spreken. Goede wedstrijden en volwassen optreden herstellen vertrouwen sneller dan woorden.
Vooruitblik
De voorbereiding gaat onverminderd door. Ajax werkt toe naar de competitiestart en wil de hiërarchie in het elftal verstevigen. Voor Berghuis is de opdracht helder: de energie kan blijven, de timing en dosering moeten beter. Laat het spel spreken, hou het hoofd koel en geef de jongere jongens een voorbeeld om te volgen. Lukt dat, dan blijft hij een belangrijke schakel in de aanval.
Voor club, staf en aanhang geldt hetzelfde: even ademhalen, analyseren en door. Een incident hoeft geen trend te worden. Als Ajax de lessen van dit moment omzet in scherpere afspraken en een collectieve focus, is de schade te beperken. De komende weken zullen uitwijzen of de koppen dezelfde kant op gaan en of de ervaren krachten de groep meenemen. Eén ding staat vast: in dit Ajax is er geen ruimte voor roekeloosheid. De lat ligt hoog, en terecht.
Samengevat: de sliding van Berghuis tegen AEK Larnaca was te hard en te gevaarlijk, zeker voor een aanvoerder in een oefenduel. De digitale storm daarna onderstreept het broze vertrouwen en de behoefte aan leiderschap. Nu is het aan Ajax om intern de lijnen te trekken, aan de speler om het voorbeeld te geven en aan het elftal om met prestaties de ruis te laten verstommen. De voorbereiding biedt nog tijd om te repareren. De vraag is wie die kans het beste grijpt.
