Bryan Linssen kan er wel om lachen: de roep om een plek in Oranje zwelt aan, maar zelf blijft hij er nuchter onder. De spits van NEC draait een sterk seizoen, met in de competitie elf doelpunten en zeven assists. Analisten en fans vragen zich hardop af of de 35-jarige Limburger niet in aanmerking moet komen voor een rol zoals Wout Weghorst die nu regelmatig vervult bij het Nederlands elftal. In gesprek met NU.nl reageerde Linssen zelf op de geluiden. Hij vindt het leuk en eervol, maar houdt de voeten op de grond.
Linssen geniet, maar blijft nuchter
De sfeer rondom Linssen is al weken positief. In Nijmegen past hij perfect in het aanvallende plan, waar hij met slim loopwerk, duelkracht en scorend vermogen het verschil maakt. Dat hij daarbij ook nog eens de ruimte vindt om ploeggenoten in stelling te brengen, onderstreept zijn brede waarde. Elf goals en zeven assists zijn geen toevalstreffers, maar het gevolg van een automatismen die NEC dit seizoen goed op orde heeft.
Toch weigert Linssen om op de stoel van de bondscoach te gaan zitten. Hij hoort de liedjes vanaf de tribunes – supporters zongen onlangs nog ‘Linssen in Oranje’ – en ziet de discussies voorbijkomen in talkshows en op sociale media. Het streelt hem, geeft hij toe, maar hij neemt het niet te zwaar. De spits benadrukt dat hij vooral met NEC bezig is en dat een eventuele uitnodiging voor Oranje iets is wat je overkomt, niet iets waar je zelf een campagne voor voert.
Statistieken voeden de discussie
Dat er over Linssen wordt gepraat, is logisch als je naar de cijfers kijkt. Zijn doelpunten komen niet alleen tegen laagvliegers tot stand; ook in grotere wedstrijden staat hij er. Daarnaast laat hij zich niet makkelijk wegzetten in duels en is hij aanspeelbaar met de rug naar de goal, kwaliteiten die in het hedendaagse Oranje regelmatig worden gevraagd van de spitspositie.
Het is precies die combinatie van arbeid en rendement die voor commentaar zorgt. Sommige analisten, onder wie Hugo Borst, zien in Linssen een alternatief dat past bij de manier waarop het Nederlands elftal soms speelt: opportunistisch, met voorzetten en tweede ballen, of met een pinch-hitter die linies bezet houdt en verdedigers dwingt tot fouten.
De vergelijking met Weghorst
Wout Weghorst is de man die onder Ronald Koeman vaak als breekijzer fungeert. Hij brengt lengte, gif in het strafschopgebied en ervaring in internationale duels. Linssen weet dat en plaatst zichzelf niet boven de huidige Oranje-spits. Wel laat hij doorschemeren dat zijn cijfers zich kunnen meten met de referentie die Weghorst in Oranje vertegenwoordigt. Niet als borstklopperij, maar als nuchtere constatering: op basis van productie en rol in het team valt er een gesprek te voeren.
Daarmee zegt Linssen tussen de regels door ook iets over voetbal als selectiesport. Profielen en taken kunnen soms zwaarder wegen dan pure vorm. Een bondscoach kijkt naar wat hij per scenario nodig heeft: diepte, balvastheid, loopacties, meevoetballend vermogen, pressing. Met zijn huidige spel laat Linssen zien dat hij meerdere van die vakjes kan aanvinken.
Wat wil Koeman van zijn spits?
Onder Koeman is de spitspositie zelden van één man. Er wordt gewisseld afhankelijk van tegenstander en wedstrijdbeeld. In een duel waarin Oranje veel aan de bal is, kan een meer meevoetballende spits passen. In een wedstrijd waarin er ruimte achter de verdediging ligt, is diepgang belangrijk. En als het draait om stormram-voetbal in het laatste kwartier, is de pinch-hitter met presence in de zestien de logische keuze.
Weghorst heeft in die laatste rol vaak zijn waarde bewezen. Hij scoorde belangrijke goals op eindtoernooien en in kwalificatiereeksen, en dat telt mee. Voor nieuwkomers of herintreders betekent dit dat er méér nodig is dan alleen vorm: het vraagt om unieke meerwaarde binnen het palet aan opties dat Oranje al heeft. Linssen lijkt dat te beseffen en houdt de discussie luchtig.
Reacties van fans en analisten
In Nijmegen is de steun duidelijk. De aanhang ziet hoe Linssen elk weekend van betekenis is en gunt hem de beloning van een oproep. In de landelijke media klinkt gematigd optimisme: het is niet onlogisch om hem te noemen, maar er is ook concurrentie. De voorhoede voor Oranje is breed, met spelers die op meerdere posities inzetbaar zijn en die al minuten maakten op het hoogste internationale niveau.
Dat neemt niet weg dat een late doorbraak of herwaardering vaker is voorgekomen in het Nederlands elftal. Bondscoaches nemen soms ervaren krachten mee voor specifieke scenario’s. Als je week in week uit levert, blijft je naam op de shortlist staan. Linssen bewijst op zijn leeftijd dat fitheid, vorm en honger elkaar niet uitsluiten.
NEC profiteert van een ervaren aanvalsleider
Voor NEC is de discussie vooral een compliment. Het zegt iets over de stappen die de ploeg dit seizoen zet. Met Linssen voorop heeft de aanval een duidelijke kapstok. Hij fungeert als eindstation, maar net zo goed als afleider of kaatser, waardoor middenvelders kunnen aansluiten. Zijn zeven assists tonen aan dat hij niet alleen leeft van kansen, maar ze ook creëert.
Daarnaast brengt zijn ervaring rust in hectische fases van wedstrijden. Dat zie je terug in kleine keuzes: wanneer temporiseren, wanneer druk zetten, wanneer uitwijken om ruimte te maken voor een medespeler. Die bagage tilt de ploeg omhoog en verklaart waarom NEC in veel duels lang meedoet of het verschil maakt in het slot.
Hoe realistisch is Oranje?
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de kans klein blijft. Dat zegt Linssen zelf in andere woorden ook. Koeman wijkt niet snel af van een beproefd recept en kijkt verder dan de cijfers van een half seizoen. Trainingen bij Oranje, onderlinge verhoudingen in de groep, specifieke planspelsituaties: het weegt mee. En zolang Weghorst zijn rol invult en andere aanvallers fit zijn, is er weinig noodzaak om het profiel te wijzigen.
Maar voetbal is dynamisch. Blessures, vormdips of een tactische aanpassing kunnen deuren openen. Als Linssen zijn productie vasthoudt en fit blijft, kan zijn naam ook in Zeist niet worden genegeerd. Zeker als hij laat zien dat hij in verschillende wedstrijdplannen inzetbaar is: als aanspeelpunt, als loper in de diepte, of als afmaker op de rand van de zestien.
Vooruitblik
Voor nu is de boodschap helder: Linssen houdt het plezier vast en focust zich op NEC, waar hij wekelijks het verschil probeert te maken. De lof uit stadions en studio’s ziet hij als waardering voor zijn werk, niet als start van een campagne. Mocht er toch een telefoontje komen, dan is hij er klaar voor. En zo niet, dan blijft hij doen wat hem tot dit niveau bracht: scoren, hard werken en zijn ploeggenoten beter laten spelen.
De komende weken zullen uitwijzen of de roep om Linssen in Oranje aanhoudt of wegebt. Eén ding staat vast: zolang hij presteert zoals nu, blijft zijn naam onderdeel van het gesprek. En daar kan hij, met een knipoog en een glimlach, prima mee leven.
