Nieuwe tik in Split vergroot druk op Sánchez
Ajax snakte naar een opsteker, maar kreeg in Split precies het omgekeerde. De 2-1 nederlaag tegen Hajduk was al het derde officiële duel zonder zege en wakkerde het ongeduld flink aan. Op sociale media zwelt de roep om ingrijpen hoorbaar aan.
De timing is beroerd. In de competitie werden eerder punten gemorst tegen Excelsior en NEC en in Europa bleef de ommekeer eveneens uit. Daardoor laait de discussie op of Míchel Sánchez, sinds de zomer in dienst, extra tijd verdient of juist niet.
Fouten op cruciale momenten kosten Ajax de punten
In de eerste helft ging het mis na balverlies van aanvoerder Davy Klaassen en een slechte pass van Jofre Torrents, negentien en basisdebutant. Kort na rust maakte Klaassen gelijk na een voorzet van Thilo Kehrer en leek de controle even terug.
Die opluchting was van korte duur. Drie minuten later leidde opnieuw een mislukte pass van Torrents tot de winnende Kroatische treffer. In de slotfase misten Tolu Arokodare en Aaron Bouwman kansen. Na speelronde één staat Ajax slechts 25ste op de Conference League-ranglijst.
Cijfers leggen defensieve kwetsbaarheid bloot
De data van dit seizoen zijn ongenadig. Ajax hield slechts twee keer de nul in veertien officiële duels, tegen PEC Zwolle en Telstar. In de Eredivisie ging de bal al tien keer uit het net in acht wedstrijden.
Ook Europees is het lek niet boven. In zes voorrondeduels incasseerde Ajax eveneens tien tegengoals, inclusief het winnende tweeluik met FC Sion. Tel daarbij de zeperd in Split op en je komt op twaalf tegentreffers in de laatste zeven Europese wedstrijden.
Ideeën van de trainer botsen met het spelbeeld
Sánchez werd gehaald voor controle, verzorgd positiespel en de bal laten spreken. Bij Girona verzond zijn elftal gemiddeld 535 passes per duel. In Split oogde Ajax voor rust juist slordig en onzeker aan de bal en verloor het vaak eenvoudig de controle.
Ook het drukzetten haperde. Onder recente Ajax-trainers noteert Sánchez het laagste aantal hoge balveroveringen. De trainer was kritisch: er ging te veel mis in druk en balbezit, met te weinig intensiteit. Of zoals hij samenvatte: “De intensiteit en agressiviteit ontbraken.”
Analisten signaleren structurele missers achterin
In Voetbalpraat wezen Hedwiges Maduro en Mario Been op een terugkerend patroon van verkeerde keuzes en technische missers in de opbouw. Met zulke onvolkomenheden is een clean sheet eerder uitzondering dan regel en blijft de ploeg kwetsbaar bij elke omschakeling.
Been sprak duidelijke taal over het weggeven van kansen en doelpunten. Als je zo verdedigt, zei hij, is het dweilen met de kraan open. Dan verlies je dus ook van een matig Hajduk Split, hoe pijnlijk die constatering ook klinkt.
Keuze voor jonge linksback verdeelt de oud-trainers
Het uitvallen van eerste linksback Caio Henrique noopte tot schuiven. Sánchez verraste met Jofre Torrents, pas overgekomen van Barcelona en met slechts negen invalminuten in de benen. Owen Wijndal bleef tot verbazing van velen op de bank in Split.
Frank de Boer vond die keuze onnodig risicovol in een kolkende ambiance. Hij benadrukte dat de negentienjarige niet de zondebok mag zijn, maar dat je hem beter niet voor het eerst in zo’n heksenketel neerzet terwijl ervaren opties beschikbaar zijn.
Communicatie en taalvaardigheid onder het vergrootglas
De discussie werd aangewakkerd door het stroeve Engels van Sánchez voor de camera. Frank de Boer en mede-analist Toby Alderweireld vonden de boodschap onduidelijk. Als dit in de kleedkamer ook zo klinkt, stagneert de aansturing, luidde hun kritiek.
Columnist Sjoerd Mossou noemde de keuze voor een vrijwel alleen Spaanssprekende trainer bij een selectie met veertien nationaliteiten een “bizar linguïstisch experiment”. Tenzij de trainer een tactisch en strategisch genie is, vormt zo’n taalachterstand een flinke horde voor een elftal in opbouw.
Waarom de clubleiding nog achter Sánchez blijft staan
Ondanks de storm houdt de leiding het hoofd koel. Sánchez tekende tot medio 2028 en werd, na het veiligstellen van Europees voetbal, benoemd tot vaste opvolger van interim-trainer Óscar García. Van paniekvoetbal in de bestuurskamer is vooralsnog geen sprake.
De coach nam zijn jonge linksback publiekelijk in bescherming. Hij wilde niet naar één individu wijzen, zei hoge verwachtingen te hebben van talenten en benadrukte dat zij fit en klaar horen te zijn. Over Torrents: fout bij de tweede goal, maar verder niet slecht.
Blessures en pijntjes maken de puzzel nog lastiger
De puzzel was dit seizoen zelden compleet. Caio Henrique, Anton Gaaei en Steven Berghuis staan op de blessurelijst. Daley Blind kampt met rugklachten en Kasper Dolberg werkt aan zijn herstel na een zware knieblessure, wat de keuzes zichtbaar beperkt.
Tolu Arokodare viel tegen NEC uit en kwam vaker niet volledig fit uit een duel. Aaron Bouwman keerde pas net terug na een botsing met Ruben van Bommel. Yves Bissouma werd te laat aangetrokken voor de UEFA-lijst en mist daardoor Europees voetbal.
Mager budget, veel mutaties en een fragiele balans
Zonder Champions League-inkomsten moest technisch directeur Jordi Cruijff creatief zijn. De verkoop van linksbenige buitenspeler Mika Godts leverde een stevige transfersom op en verschafte lucht, maar was sportief een prijs die ook weegt in automatismen en diepte in de selectie.
Elf nieuwelingen werden aangetrokken, grotendeels transfervrij of gehuurd met koopoptie, om de breedte te borgen. Buitenlandse kleppers als Marc-André ter Stegen, Thilo Kehrer, Sofyan Amrabat en Julian Brandt moeten snel versmelten met talenten als Youri Baas. Been vindt meerdere aanwinsten nog geen stabiele basis bieden.
Stand in de Eredivisie houdt paniek in toom
Na acht speelrondes staat Ajax vijfde met vijftien punten. De achterstand op koploper Feyenoord bedraagt vijf punten, op PSV en AZ vier. Geen crisis op de ranglijst, wel krimpende marges richting de beslissende herfstmaanden.
Klaassen en Sánchez spreken van ongenoegen zonder paniek. De coach benadrukte dat één slecht resultaat het vertrouwen niet breekt, maar dat de effectiviteit zorgen baart. Verdrietig en teleurgesteld, zei hij, tegelijk opgelucht dat er zondag alweer een kans wacht.
Bezoek aan Groningen als eerste graadmeter van herstel
Zondag om 16.45 uur wacht FC Groningen uit, de nummer zes met veertien punten. Geen comfortabele bestemming, zeker niet in een volle Euroborg waar Ajax vorig seizoen onder druk bezweek en de controle, net als nu, te vaak ontglipte.
Die nederlaag leidde toen tot het einde voor trainer Fred Grim. Zover is het nu intern niet, maar iedereen kent de symboliek. Een strakke, beheerste wedstrijd in Groningen kan de ruis dempen en lucht geven voor een zware reeks daarna.
Zwaar blok daarna test elke linie en het zelfvertrouwen
Na Groningen komt Atalanta Bergamo donderdag 22 oktober naar Amsterdam. Daarna volgt een bezoek aan Sparta Rotterdam op zondag 25 oktober. Die twee duels moeten ritme en vertrouwen terugbrengen, of het rumoer juist aanjagen als de resultaten opnieuw tegenvallen.
Op zaterdag 31 oktober staat AZ in de Johan Cruijff ArenA tegenover Ajax, gevolgd door uitwedstrijden bij FC Midtjylland en FC Twente. Het zijn weken die de bandbreedte van dit elftal in alle linies genadeloos zullen testen en niets zullen verbergen.
Wat er direct moet verbeteren in spel en keuzes
De prioriteiten stapelen niet op, ze vallen samen. Ajax moet minder fouten maken in de opbouw, het drukmoment als team herkennen en de kwetsbare ruimtes achter de backs beter beschermen. Zonder dat wordt elk duel een onvoorspelbare muntje-opgooi.
Daarnaast is controle nodig door simpel en zuiver te spelen. Minder risicopasses op kwetsbare momenten en meer samenhang in afstanden tussen linies. Dat klinkt basaal, maar precies daar ging het de laatste weken mis, met voorspelbare averij tot gevolg.
Ervaren krachten moeten de jonkies dragen
De kern met internationals en routiniers, onder wie aanvoerder Klaassen en Kehrer, moet nu voor rust en richting zorgen. Jonge spelers hebben houvast nodig, zeker in vijandige omgevingen waar elke fout wordt uitvergroot en het publiek er bovenop zit.
Dat Sánchez talenten kansen geeft, past bij Ajax. Maar elk experiment vraagt om vangnetten: coaching, dekking in de rug en duidelijke aanspeelpunten in balbezit. Dan wordt één fout geen kettingreactie, maar een hanteerbaar incident binnen een herkenbaar elftalidee.
Balans tussen idealen en noodzaak op korte termijn
Positiespel en dominantie horen bij het Ajax-DNA en ook bij het credo van Sánchez. Maar idealen vragen tijd, terwijl resultaten nú nodig zijn. De kunst is tijdelijk pragmatischer te opereren zonder je herkenbaarheid volledig te verliezen of te verloochenen.
Een stap terug in risico kan twee stappen vooruit in vertrouwen opleveren. Als het fundament staat, volgen tempo en flair meestal vanzelf. Punt blijft: zonder schoon schip achterin krijgen de aanvallers zelden de luxe om te glanzen.
Taal als toets voor leiderschap en scherpte
De kritiek op de Engelse taalvaardigheid van de trainer legt een gevoelig punt bloot. In een meertalige groep kan ruis funest zijn. Heldere communicatie, desnoods met extra ondersteuning, helpt om prikkels en afspraken scherper te laten landen.
Mossou’s term prikt, maar raakt een reële uitdaging. Taal hoeft geen alibi te zijn, wel een factor. De opdracht blijft: principes simpel verwoorden, consequent herhalen en ze wekelijks op het veld afdwingen met daden in plaats van woorden.
Details die wedstrijden beslissen: spelhervattingen en wissels
In lastige fases kunnen spelhervattingen het verschil maken. Betere bezetting bij corners voor en tegen, strakke looplijnen bij vrije trappen en uitgewerkte varianten leveren punten op, zeker als het open spel nog met horten en stoten verloopt.
Ook het moment en profiel van wissels zijn cruciaal. Frisse benen kunnen fouten compenseren en het tempo verhogen, mits het elftalidee overeind blijft. In Split lagen er late kansen, maar het ontbrak aan de koele laatste bal en overtuigende afwerking.
Samenvatting en vooruitblik: nu daden, minder ruis
Ajax balanceert tussen kritiek en context. De cijfers wijzen op structurele problemen, de omstandigheden bieden verzachtende verklaringen. De trainer staat niet direct ter discussie, maar de tolerantiemarge slinkt. Het antwoord moet op het veld komen, liefst al in Groningen.
Daarna volgt een serie die niets verbergt. Atalanta, Sparta, AZ, Midtjylland en Twente vormen een lakmoesproef voor defensieve stabiliteit, controle en effectiviteit. Of zoals Sánchez zei na Split: “Dit resultaat is niet goed, het is onze fout. We gaan door.”
