Vroege zorgen rond Ajax-aankopen
Nog maar één competitiewedstrijd gespeeld en de discussie rond het transferbeleid van Jordi Cruijff barst al los. Telegraaf-journalist Valentijn Driessen zet stevige vraagtekens bij de dure aankopen die Ajax deze zomer naar Amsterdam haalde.
De timing is pikant. Ajax won weliswaar met 0-2 bij PEC Zwolle, maar overtuigend was het allerminst. Daardoor verschuift de aandacht razendsnel van de drie punten naar de vraag of de nieuwe namen werkelijk waarde toevoegen.
Winst in Zwolle, maar weinig glans
Trainer Míchel Sánchez koos in Overijssel voor een basisplaats voor Caio Henrique en bracht in de tweede helft Marcos Leonardo. Precies de twee spelers waarvoor Cruijff het meeste betaalde, en precies de twee die nu onder een vergrootglas liggen.
De zege kwam nooit echt in gevaar, toch oogde Ajax stroperig in balbezit en zoekend naar samenhang. In zo’n context worden individuele prestaties nog scherper beoordeeld, zeker wanneer het om aanwinsten met stevige prijskaartjes gaat.
Driessen legt Cruijffs uitgaven onder het vergrootglas
In zijn column schrijft Driessen dat juist de aankopen waarvoor werd afgerekend, tegenvallen. Ajax legde naar verluidt ongeveer twintig miljoen euro neer voor Marcos Leonardo, terwijl Caio Henrique ruim boven de tien miljoen zou hebben gekost.
Die bedragen zijn fors in de Nederlandse context. Als de duurste versterkingen dan niet meteen rendement laten zien, groeit de scepsis, en precies dat is wat Driessen nu luid en duidelijk aankaart.
Kritiek op Marcos Leonardo
Over Leonardo is het oordeel hard. Volgens Driessen rapporteerde Ajax een te hoog vetpercentage bij zijn komst, waarna de spits tot dusver nauwelijks beslissend is. In vergelijking met Kasper Dolberg oogt zijn inbreng zelfs nog magerder.
Driessen verwijst daarbij naar Dolbergs anonieme wedstrijden uit het verleden en stelt dat de Braziliaan momenteel nóg minder toevoegt. Voor een spits met zo’n prijskaartje is dat een kwalijk signaal, hoe pril het seizoen ook is.
Vraagtekens bij Caio Henrique
Ook Caio Henrique komt er in de column bekaaid vanaf. De linksback presteert volgens Driessen een niveau onder Owen Wijndal, een speler over wie al langer wordt gediscussieerd. Die vergelijking doet pijn en voedt de twijfel over deze investering.
Als een nieuwkomer meteen onder een betwiste concurrent wordt geplaatst, slaat dat terug op de scoutingskeuzes en de onderhandelingstafel. Het is precies de reden waarom Driessen zich afvraagt of deze miljoenen wel goed zijn besteed.
Wat zegt dit over Cruijffs beleid?
De kern van de kritiek raakt de legitimiteit van Cruijffs uitgaven. Hij kocht groot in op twee posities die direct waarde moesten leveren, maar kreeg volgens de columnist vooralsnog teleurstellende bijdragen die de selectie eerder onrustig dan sterker maken.
Tegelijkertijd is het nog vroeg in augustus en staan spelers conditioneel op verschillende niveaus. De vraag is of tijd en ritme het beeld kantelen, of dat Cruijffs eerste zomer in Amsterdam juist een pijnlijke realitycheck oplevert.
Overige mutaties in de selectie
Niet alle nieuwkomers vergden een transfersom. Julian Brandt tekende namelijk zonder vergoeding, terwijl Marc ter Stegen en Tolu Arokodare op huurbasis neerstreken. Het geeft Cruijff wat flexibiliteit, maar verandert de kern van Driessens kritiek niet.
Juist omdat de grootste uitgaven op twee namen zijn geconcentreerd, voelt elk missertje groter dan normaal. Vrije transfers en leningen bieden marge, maar de club wordt uiteindelijk afgerekend op de miljoenen die wél zijn uitgegeven.
Blik op de korte termijn
Met drie punten op zak kan Ajax even ademhalen, maar de echte beoordeling volgt in de komende weken. Míchel Sánchez zal zoeken naar balans, terwijl Leonardo en Henrique vooral minuten, ritme en vertrouwen moeten verzamelen.
Tot die tijd blijft de discussie rondom Cruijffs zomerwerk sudderen. Driessens waarschuwing is helder: als de duurste aankopen niet snel leveren, zal het rumoer groeien en komt de rechtvaardiging van deze transferzomer nog nadrukkelijker ter discussie.
