Ford praat actief met Max Verstappen over een mogelijke samenwerking in het endurance racen. Dat bevestigt Mark Rushbrook, directeur van Ford Performance, in een recent gesprek met Motorsport Nederland. De Amerikaanse fabrikant werkt aan een terugkeer op het hoogste uithoudingsniveau met een eigen LMDh-hypercar en wil daar op termijn graag een topcoureur aan verbinden. Verstappen staat bovenaan die lijst. Hoewel er nog niets is besloten, zijn de lijnen open en worden de opties serieus verkend.
Waarom Ford inzet op de Hypercar-klasse
Ford stapt in 2027 in de Hypercar-klasse van het World Endurance Championship (WEC). Dat is de koningsklasse van het langeafstandsracen, met de 24 Uur van Le Mans als ultieme hoofdprijs. Het merk is dit seizoen al zichtbaar in het WEC via klantenteams die de nieuwe Mustang inzetten in de LMGT3-klasse. Het zwaartepunt van het fabrieksprogramma ligt echter bij het LMDh-prototype, dat later dit jaar zijn eerste testkilometers moet maken. Daarmee start een meerjarig traject richting competitiedebuut.
De keuze voor LMDh is strategisch. Met dit reglement kan één en dezelfde auto uitkomen in zowel het WEC (Hypercar) als in het Noord-Amerikaanse IMSA-kampioenschap (GTP). Dat maakt het programma schaalbaar voor klanten en aantrekkelijk voor een fabrikant. Porsche, Cadillac en BMW gingen Ford al voor met LMDh-auto’s, terwijl Toyota, Ferrari en Peugeot via het LMH-reglement uitkomen. De klasse barst de komende jaren van het fabriekstalent en het merkaantal. Daarin wil Ford zich meteen aan de voorkant melden.
De link met Verstappen en Red Bull
De gesprekken met Verstappen komen niet uit de lucht vallen. Er is al een duidelijke link via de Formule 1. Ford en Red Bull hebben elkaar gevonden in een powerunit-partnerschap voor de nieuwe motorreglementen, en werken samen onder de vlag van Red Bull Ford Powertrains. Verstappen rijdt dus al bij een team dat nauw samenwerkt met Ford. Dat maakt het logischer om te verkennen of er ook in het sportwagendomein raakvlakken zijn.
Volgens Rushbrook is de waardering voor Verstappen groot, en die gaat verder dan zijn prestaties in een F1-auto. Binnen Ford ligt de focus niet alleen op rondetijden en titels, maar ook op de manier waarop een rijder een programma kan versterken: door consistente feedback, technische scherpte, leiderschap in de garage en het vermogen een auto beter te maken. Verstappen scoort op al die punten hoog.
Wat betekent LMDh en hoe ziet het speelveld eruit?
LMDh staat voor Le Mans Daytona hybrid. Fabrikanten bouwen de carrosserie en aerodynamica bovenop een gestandaardiseerd prototypechassis van een geselecteerde leverancier en combineren dat met een hybride aandrijflijn volgens vaste reglementen. Dat zorgt voor kostenbeheersing en uitwisselbaarheid tussen kampioenschappen. De auto’s worden via Balance of Performance op elkaar afgestemd, zodat het speelveld tussen merken competitief blijft.
Het resultaat is een invasie van fabrikanten en een hernieuwde bloei van Le Mans-prototypes. Porsche en Cadillac bewezen al dat je met een LMDh-chassis overal kunt racen. Lamborghini en Alpine sluiten aan, BMW maakt zijn WEC-rentree in Hypercar, en Ferrari en Toyota hebben de lat de laatste jaren erg hoog gelegd. In dat geweld wil Ford niet alleen meedraaien, maar meedoen om overwinningen. Een rijder van wereldklasse kan daarbij het verschil maken.
Waarom Le Mans lonkt, maar de kalender dwarszit
Verstappen heeft vaker uitgesproken dat Le Mans een droom is. Het past bij zijn love for racing: lange stints, nachtwerk, wisselende omstandigheden en het spel tussen snelheid en betrouwbaarheid. Tegelijkertijd is er de realiteit van de Formule 1-kalender. De 24 Uur van Le Mans valt vaak in of rond een F1-raceweekend, wat deelname lastig of zelfs onmogelijk maakt. De Canadese Grand Prix is regelmatig de boosdoener, maar afhankelijk van het jaar kunnen ook andere races in de weg zitten.
Verstappen ligt bovendien vast bij Red Bull tot en met eind 2028. Dat geeft duidelijkheid voor zijn F1-pad, maar laat weinig ruimte voor uitstapjes. Huidige voorbeelden tonen dat het kán: Nico Hülkenberg won Le Mans in 2015 terwijl hij F1 reed, en Fernando Alonso maakte later de overstap met succes. Maar zulke combinaties vragen nauwkeurige planning, toestemming van het F1-team en een perfecte kalenderfit. Voorlopig is dat nog niet het geval, zo benadrukt Ford. Er wordt verkend, niet aangekondigd.
Wat Verstappen concreet zou toevoegen
Rushbrook beschrijft Verstappen als iemand die een programma sportief én technisch naar een hoger niveau tilt. Hij wijst op het detailniveau van zijn feedback na langere runs: hoe een rijder na tientallen ronden precies kan duiden waar grip, balans en energiebeheer beter kunnen, en welke afstellingen effect hebben op bandenslijtage of consistentie in verkeer. Zulke input is goud waard in langeafstandsracen, waar het draait om ritme, efficiëntie en foutloze uren achter het stuur.
Daarbovenop komt Verstappens betrokkenheid bij GT3-racen en simracing. Hij stimuleert jong talent en schuurt dicht tegen de wereld van setup-ontwikkeling en datagedreven training. In het WEC is die kruisbestuiving relevant. GT3 vormt de ruggengraat van endurance, en het fine-tunen van auto’s in uiteenlopende omstandigheden is een dagelijkse praktijk. Een rijder die dat ecosysteem begrijpt, kan sneller bruggen slaan tussen fabriek, klantenteams en simulator.
De huidige stand van zaken: gesprekken zonder belofte
Op dit moment liggen er geen harde plannen op tafel. Ford bevestigt dat er regelmatig van gedachten wordt gewisseld met Verstappen over sportwagens, inclusief Hypercar. Het is logisch om te verkennen wat kan, wanneer het zou passen en hoe beide partijen er profijt van hebben. Maar een aankondiging blijft uit. Ook vanuit Verstappen is de basis er: hij wil racen, en endurance lonkt. De crux zit in timing, kalender en prioriteiten.
Voor Ford is 2027 de stip op de horizon. Tussen nu en dan volgen ontwerpkeuzes, windtunnelwerk, rolling chassis, shakedowns en lange tests met meerdere rijders. Het is gebruikelijk dat fabrikanten in deze fase met verschillende coureurs praten: gevestigde namen, ervaren uithouders en jonge talenten. Verstappen is een buitenkans als hij past, maar Ford moet intussen ook een compleet rijderscorps bouwen dat elk raceweekend kan dragen.
Ford’s erfenis in Le Mans en waarom dat ertoe doet
De terugkeer naar de topklasse resoneert binnen Ford vanwege de rijke Le Mans-historie. In de jaren zestig schreef de GT40 autosportgeschiedenis met opeenvolgende overwinningen, met 1966 als iconisch startpunt. In 2016 keerde Ford terug naar Le Mans in de GTE-Pro-klasse met de Ford GT en pakte direct een klassezege op de 50ste verjaardag van die eerste triomf. Zulke momenten bouwen merkidentiteit. Een Hypercar-programma is de logische volgende stap om weer absolute overall-zeges na te jagen.
Met de markt die nu vol fabrieksteams zit, is de lat hoog. Dat weet Ford. Een succesformule vraagt niet alleen een goede auto en sterke engineers, maar ook rijders die kunnen pushen zonder het langeafstandskarakter te verliezen. De kampioenen in deze discipline maken zelden de snelste absolute rondetijd; ze rijden het vaakst precies hard genoeg, op het juiste moment, en blijven foutloos in verkeer en nacht. Verstappen staat bekend om zijn raceslimheid en constante pace. Dat profiel past bij de eisen van Hypercar.
De realiteit van een topcoureur voor één of enkele races
Zelfs als een volledig seizoen in de nabije toekomst niet haalbaar is, kan de inbreng van een topcoureur voor een test, een 6-uursrace of zelfs één etmaal van Le Mans al enorme waarde hebben. Denk aan het versnellen van ontwikkelingscycli, het valideren van set-ups onder druk en het afstemmen van de auto op verschillende bandencompounds en temperaturen. Rushbrook benadrukt dat zo’n kortstondige inbreng soms meer losmaakt dan maanden simuleren en testen.
Er is precedent genoeg. In het hedendaagse endurance racen wisselen fabrikanten vaker van rijders tijdens ontwikkelingsfasen, om verschillende stijlen en feedback te vergelijken. Als de kalender het toelaat, kan dat ook met een grote naam uit de F1. Het vergt wel strak management: rusttijden, mediadagen, sponsorafspraken en het F1-programma moeten in elkaar passen als puzzelstukjes.
Wat betekent dit voor de rijdersmarkt en fans?
Voor de rijdersmarkt onderstreept dit verhaal de aantrekkingskracht van de Hypercar-klasse. Waar in het verleden veel toppers kozen voor Formule 1 of IndyCar, ontstaat nu een even serieuze route via endurance, met fabriekscontracten, mondiale zichtbaarheid en technische topuitdagingen. Merken vechten om de beste rijders, en coureurs kijken opener naar een gemengd programma over meerdere disciplines.
Voor fans is het vooruitzicht van Verstappen in een Ford-hypercar natuurlijk smullen. De combinatie van een iconisch merk, Le Mans-historie en de regerende F1-dominantie prikkelt de verbeelding. Tegelijk is het goed om de verwachtingen te temperen. Er is geen akkoord, de timing is onzeker en F1 blijft de hoofdmoot tot minstens 2028. Wie geduld heeft, zou later echter zomaar beloond kunnen worden.
De volgende stappen bij Ford
Komende maanden draait het bij Ford vooral om techniek. Het LMDh-chassis moet de baan op, de hybride systemen moeten robuust worden en de eerste correlatie tussen simulator en circuitdata moet plaatsvinden. Parallel daaraan bouwt Ford aan een rijderspool voor tests en ontwikkelingswerk. Daar kunnen bekende namen opduiken, maar ook gespecialiseerde uithouders met jarenlange ervaring in stints, safetycarsituaties en nachtrijden.
Pas wanneer de auto betrouwbaar draait en de performance in de buurt zit van de concurrentie, komt de stap naar formele line-ups en racekalenders. Dan volgt ook de afweging of en hoe een toprijder uit een andere discipline kan worden ingepast. Het feit dat er nu al gesprekken zijn met Verstappen, geeft aan dat Ford de lat hoog legt en alle scenario’s bekijkt.
Vooruitblik
De contouren zijn helder: Ford keert terug aan de top van het endurance racen met een LMDh-hypercar, richt zich op 2027 voor het WEC-debuut en onderzoekt grote rijdersnamen om het programma kracht bij te zetten. Verstappen past naadloos in dat plaatje, maar de kalender en zijn F1-verplichtingen bepalen de haalbaarheid. Zolang er geen officiële mededeling is, blijft het bij zorgvuldig aftasten.
Voor nu is het vooral uitkijken naar de eerste testkilometers van Fords prototype en naar de verdere opbouw van het programma. Als de auto snelheid en betrouwbaarheid toont, wordt het pas echt interessant. Dan komt vanzelf de vraag wie er in 2027 en daarna instapt. Mocht Verstappen ooit de ruimte vinden om Le Mans aan te vallen, dan staat bij Ford de deur op een kier. Tot die tijd vormen open gesprekken, technisch respect en een gedeelde ambitie de basis.
