Kramer haalt uit naar snusgebruik in Eredivisie
Tijdens een uitzending van Vandaag Inside zette oud-spits Michiel Kramer de toon met een opvallende uitspraak: in de Eredivisie gebruikt bijna iedereen snus. Hij is inmiddels gestopt met voetballen, maar volgens hem zijn nicotinezakjes onder spelers nog altijd razend populair.
Zijn opmerking kwam voorbij in de rubriek In de Wandelgangen, in gesprek met presentator Wilfred Genee. Terwijl ze terugblikten op een oude rel rond een broodje kroket, schoof Kramer het veel bredere snusgebruik nadrukkelijk naar voren als gespreksonderwerp.
Het dure broodje kroket dat hem opbrak
In 2017, tijdens een bekerwedstrijd van Feyenoord, werd Kramer in de rust betrapt met een broodje kroket. Het leverde hem een stevige boete op. Genee vatte het droog samen: het was een duur broodje, duizend euro boete.
Volgens Genee was eten in het openbaar, als topsporter met een voorbeeldfunctie, het probleem. Kramer bevestigde dat hij eerst zei dat het een ander broodje was, een broodje grillworst. Daarna moest hij om tien uur op kantoor verschijnen.
‘Iedereen’ in de kleedkamer gebruikte het volgens Kramer
Terwijl hij die straf ter sprake bracht, wees Kramer op snus. Die tabakzakjes, zei hij, zijn natuurlijk veel erger dan een broodje kroket. In de kleedkamer nam iedereen het destijds, en volgens hem gebeurt dat nog steeds, door vrijwel allemaal.
Hij ging verder met een korte uitleg. Dat spul, zei Kramer, stop je bij je tandvlees en je wordt er heel rustig van. Zijn conclusie was duidelijk richting Genee: ze doen het nog steeds, Wilfred, ze doen het allemaal.
Pleidooi voor andere prioriteiten bij spelersgedrag
Volgens de oud-voetballer zouden clubs spelers eerder moeten aanspreken op nicotinezakjes dan op een snack in de rust. In zijn ogen is dat simpelweg slechter voor je. Daarmee zette hij vraagtekens bij de prioriteiten rond voorbeeldgedrag in het voetbal.
Zijn opmerkingen voeden opnieuw het gesprek over wat er in kleedkamers normaal wordt gevonden en wat niet. Voor Kramer bleef dat dure broodje vooral een voetnoot bij een groter punt dat hij wilde maken, over gewoontes die nog altijd leven.
