Driessen zet meteen de toon
Valentijn Driessen spaart de KNVB niet na de aanstelling van Xavi Hernández als bondscoach. In zijn column noemt de journalist de keuze voor de 46-jarige Spanjaard een hachelijke gok, en hij ziet Oranje daarmee niet snel richting internationaal eremetaal trekken.
Volgens Driessen ligt Xavi onder het niveau van kandidaten als Peter Bosz, Erik ten Hag en Arne Slot. Zijn oordeel is hard: deze route past misschien bij lef, maar niet bij het winnen van prijzen met het Nederlands elftal.
Waarom Xavi volgens hem een gok is
De columnist ziet te weinig bewijs dat Xavi op het hoogste internationale podium kan presteren. De Spaanse landstitel en Supercopa met Barcelona wegen volgens hem niet op tegen de tegenvallende Europese campagnes onder zijn leiding.
Daar komt bij dat Xavi twee van zijn drie Champions League-seizoenen met Barcelona al in de groepsfase eindigde. In Driessens ogen wijst dat op een trainer die nog niet klaar is om een land aan grote prijzen te helpen.
De keuze voorbij aan Nederlandse kandidaten
Opvallend vindt Driessen vooral dat de KNVB langs drie Nederlandse opties heen is gestapt. Hij noemt Peter Bosz, Erik ten Hag en Arne Slot stuk voor stuk logische kandidaten, en begrijpt niet waarom er geen serieuze doorpak is richting hen.
Vooral het overslaan van de beschikbare Bosz steekt hem. Volgens de columnist had de bond na het afvallen van andere namen bij Bosz moeten uitkomen, juist om stabiliteit, duidelijkheid en herkenbaarheid in het beleid te houden.
Het onbegrip rond het negeren van Peter Bosz
Bosz stond klaar en was beschikbaar, benadrukt Driessen. In zijn ogen koos de bond bewust voor een risico terwijl er een beproefd alternatief voorhanden was. Dat maakt de uiteindelijke keuze voor Xavi voor hem des te moeilijker te volgen.
Hij noemt het besluit daarom een experiment dat weinig garantie biedt. Wie een trofee wil tillen, stelt Driessen, kiest niet voor de sprong in het diepe als dicht bij huis een bewezen oplossing klaarligt en wil instappen.
Les uit de geschiedenis van eindtoernooien
Driessen haalt de toernooigeschiedenis erbij om zijn twijfel te onderbouwen. Nog nooit werd een land wereldkampioen met een buitenlandse bondscoach. Op Europees niveau lukte het zelden, met als bekend voorbeeld de Duitse coach Otto Rehhagel die Griekenland in 2004 verraste.
Die lijn, vindt hij, is geen toeval. Volgens de columnist presteren landen het best met iemand die de voetbalcultuur door en door kent. De keuze voor een buitenlandse bondscoach past volgens hem simpelweg niet bij landen die structureel willen oogsten.
Buitenlandse bondscoaches en Oranje’s signaal
Met de keuze voor Xavi vindt Driessen dat de KNVB geen sterk signaal afgeeft over de eigen trainersopleiding. Als je buiten de landsgrenzen winkelt, zegt hij, lijk je te erkennen dat je zelf onvoldoende topkandidaten hebt klaargestoomd.
In dat licht komt de aanstelling hem voor als een beslissing die meer zegt over het beleid dan over de nieuwe coach. Het is volgens hem vooral een visitekaartje van twijfel, niet van vertrouwen in het Nederlandse traject.
Xavi’s trainerscarrière onder de loep
Driessen somt Xavi’s erelijst op, maar raakt niet overtuigd. Kampioen worden met Al-Sadd in Qatar, vervolgens met Barcelona de landstitel en de Supercopa winnen, het staat er. Toch ontbreekt voor hem het bewijs van structurele kracht buiten de landsgrenzen.
Het Europese verhaal weegt zwaar, schrijft hij. Voor een bondscoach die op korte toernooien moet pieken, kijkt Driessen juist naar hoe teams presteren tegen internationale topclubs. Op dat onderdeel schiet Xavi’s cv volgens hem te kort om Oranje te dragen.
Het Europese dossier van Barcelona onder Xavi
Twee van drie Champions League-deelnames eindigden al in de groepsfase. Die harde constatering is voor Driessen cruciaal. In zijn redenering verraadt het gebrek aan voortgang in Europa precies waar Xavi nog tekortschiet: het managen van topwedstrijden onder maximale druk.
Zeker op een EK of WK, betoogt hij, zijn dat de momenten waarop alles beslist wordt. Wie daar geen overtuigend trackrecord heeft, krijgt bij hem geen vertrouwen voor het bondscoachschap van een toernooiambitieuze voetbalnatie als Nederland.
Statistieken die weinig vertrouwen wekken
Zijn conclusie klinkt somber: deze cijfers voorspellen weinig goeds. Driessen zet Xavi neer als een trainer met beperkte ervaring en relatief weinig gewonnen prijzen, en vindt het onverstandig om de loting van het nationale team aan hem toe te vertrouwen.
Hij erkent dat Xavi prijzen pakte, maar onderstreept vooral wat ontbreekt. In zijn ogen is dat precies het gebied waarop Oranje moet uitblinken: wedstrijden op het scherpst van de snede, tegen tegenstanders die nauwelijks fouten vergeven en elk detail blootleggen.
Wie er verantwoordelijk zijn bij de KNVB
De kritiek richt zich niet primair op Xavi, maar op de KNVB-top die deze keuze maakte. Driessen noemt specifiek Marianne van Leeuwen, Nigel de Jong en Clarence Seedorf als de mensen die het besluit hebben voorbereid en doorgedrukt.
Volgens hem leggen zij de toekomst van het Nederlands elftal in handen van een coach die gemiddeld presteert. En wie zo’n beslissing neemt, vindt hij, moet ook aanspreekbaar zijn wanneer resultaten tegenvallen en verwachtingen niet worden waargemaakt.
De ‘zoon van het Nederlandse voetbal’
Xavi wijst graag op de invloed van Johan Cruijff, Louis van Gaal en Frank Rijkaard, en noemt zichzelf een kind van het Nederlandse voetbal. Driessen vindt die zelftypering opvallend en noemt het eerder opsmuk dan een inhoudelijk argument voor geschiktheid.
Volgens hem zegt affiniteit met een bepaalde school weinig als de resultaten daar niet mee sporen. In het topvoetbal telt uiteindelijk wat je wint. En juist daar, benadrukt hij, komt Xavi tot nu toe onvoldoende overtuigend voor de dag.
Een shortlist die anders uitpakte
Driessen betwijfelt sterk of Xavi bovenaan het verlanglijstje van de KNVB stond. De aanstelling oogt voor hem als het resultaat van een proces waarin voorkeurskandidaten afvielen en de bond noodgedwongen bij een andere optie uitkwam.
In zijn lezing is er niet gekozen uit overvloed, maar uit beperkte mogelijkheden. Dat beeld voedt volgens hem de indruk dat er achter de schermen geen helder traject lag, en dat er is gestuurd op beschikbaarheid in plaats van visie.
Een beslissing uit schaarste, niet uit luxe
Het is in die lijn dat Driessen spreekt van een beslissing uit schaarste. Niet omdat Xavi per se ongeschikt is, maar omdat de bond volgens hem vooral reageerde op omstandigheden, in plaats van koersvast te blijven richting vooraf beoogde namen.
De term verraadt teleurstelling over het proces. Voor de columnist past een grote voetbalbond bij doordachte scenario’s en prioriteiten, niet bij improvisatie zonder duidelijk plan. Niet wanneer het gaat om de sportieve toekomst van het vlaggenschip van het Nederlandse voetbal.
Gebrek aan beleid en strategie
In zijn analyse verwijt Driessen de KNVB een gebrek aan beleid en strategische lijn. Hij mist een helder plan dat uitlegt waarom juist Xavi past bij Oranje, welke doelen worden nagestreefd en hoe die keuze is onderbouwd richting de achterban.
Zonder dat raamwerk, stelt hij, voelt de aanstelling als een losstaande beslissing. Een sprong die vooral het nieuws haalt, maar niet per se een richting aangeeft. Dat gebrek aan onderbouwing versterkt zijn vrees dat Oranje sportief onnodig risico neemt.
Wat Driessen liever had gezien
Had het aan Driessen gelegen, dan was de bond uitgekomen bij Peter Bosz. Na het wegvallen van andere namen had hij die route logisch gevonden, met een coach die beschikbaar was en aantoonbaar binnenlandse successen boekte.
Zo’n keuze had volgens hem rust gebracht en tegelijkertijd een duidelijke lijn ondersteund. Een Nederlandse trainer, gevormd in dezelfde competitie, met begrip van de cultuur en verwachtingen. Driessen ziet daarin meer zekerheid dan in het avontuur dat nu gekozen is.
Geen persoonlijke aanval op Xavi
Opmerkelijk genoeg spaart Driessen de persoon Xavi grotendeels. Hij wijst erop dat de trainer weinig te verwijten valt: wie een aanbieding krijgt van een land als Nederland, mag die aannemen. Het probleem ligt volgens hem elders.
Daarom richt hij zijn pijlen op de mensen die de keuze maakten. Zij, vindt hij, hebben een onvoldoende onderbouwde beslissing genomen en moeten verantwoordelijkheid dragen als Oranje onder Xavi tegenvalt in de Nations League en op het eerstvolgende Europees kampioenschap.
De lat voor Nations League en Europees kampioenschap
De verwachtingen zijn helder. Wanneer de resultaten in de Nations League niet overtuigen en het eerstvolgende EK teleurstelling brengt, hoort dat volgens hem consequenties te hebben. Niet alleen voor de bondscoach, maar vooral voor de bestuurders die deze route kozen.
Het gaat hem om verantwoordelijkheid nemen en vooruitzien. Als deze keuze niet werkt, betoogt hij, moet de KNVB leren van de misstap en terug naar een plan dat beter past bij de Nederlandse opleiding en de traditie van Oranje.
Wat deze aanstelling nu betekent voor Oranje
Voor nu rest de vraag wat Oranje met Xavi gaat brengen. Driessen voorziet weinig glans, maar het werk begint pas. De trainingen, selecties en eerste duels zullen bepalen of het scepticisme plaatsmaakt voor vertrouwen, of juist omgekeerd.
Tot dat antwoord er is, blijft zijn waarschuwing staan. Wie een nationale ploeg onder leiding van een buitenlandse coach wil laten oogsten, zegt hij, moet kunnen uitleggen waarom die keuze klopt. Bij gebrek daaraan groeit het rumoer rondom de voetbalbond.
