Een jaar van uitersten bij Feyenoord
Sem Steijn kijkt terug op een debuutjaar bij Feyenoord waarin alles langs kwam. Hij arriveerde als opvallende zomerkoop, droeg vroeg de aanvoerdersband en debuteerde voor Oranje, maar verloor later zijn basisplek, leverde de band in en kampte met blessures.
Hij wilde eigenlijk liever vooruitkijken, maar maakte graag ruimte om het af te ronden. Een laatste appje met voormalig trainer Robin van Persie, hoofdstuk dicht, blik op volgend seizoen. Teleurstelling overheerst niet, wel het gevoel gegroeid te zijn.
Tussen trots en teleurstelling
Voor wie buitenaf keek leek het mislukt, maar Steijn wijst op zijn rendement. Gemiddeld was hij ongeveer elke 120 minuten bij een doelpunt betrokken. Dat is volgens hem degelijk. Het seizoen voelt dus niet verloren, al leerde hij keihard bij.
De toon werd negatiever door alles eromheen, van de band tot de bank. Toch ziet hij dat als context, niet als stempel. Het gaf hem inzicht in wat beter moet en bevestigde tegelijk waar zijn waarde ligt.
De onverwachte aanvoerdersband
Het leven bij een echte topclub bleek anders dan hij kende. FC Twente is groot in de regio, Feyenoord is landelijk veel groter. Met de aanvoerdersband kwamen extra ogen, druk en verantwoordelijkheid. Die plek in de hiërarchie was nieuw.
Spijt van ja zeggen had hij nooit. Toen de trainer vroeg, twijfelde hij geen seconde. Zulke uitdagingen omarmt hij juist, omdat ze leren omgaan met verwachtingen, het helpen van teamgenoten en het nemen van beslissingen onder een feller licht.
De klap van het inleveren
Na de winter moest hij de band weer afstaan, en dat kwam binnen. Toch legde hij zich erbij neer. Zijn rustige aard hielp. Hij focust graag op zaken die hij kan beïnvloeden en waar hij zelf beter wordt.
Hij merkte hoe de band het vergrootglas nog dichterbij bracht. Commentaar werd luider, elke keuze woog zwaarder. Door dat alles leerde hij ruis te filteren, rust te bewaren en rituelen vast te houden, ook als het stormde.
Leven onder het vergrootglas
In Nederland, zegt hij, wordt vaak gekeken naar wat iemand niet kan. Zijn spel zonder bal en in de opbouw kreeg kritiek. Hij kan meedoen achterin, maar wil vooral worden gewogen waar hij het meeste toevoegt.
Zijn kracht ligt rond het strafschopgebied. Daar wil hij beslissend zijn met goals en assists. Juist daarom haalde Feyenoord hem, vindt hij. In dat gebied ziet hij zichzelf als een andere, misschien zelfs unieke, schakel binnen de selectie.
Wat hij wél brengt in de zestien
Dat gevoel ontstond niet toevallig. Jarenlang werkte hij bijna dagelijks extra aan afwerken. Zijn vader adviseerde ooit te kijken naar Ruud van Nistelrooij en de trap te trainen. Sindsdien doet hij dat, voor en na teamtrainingen.
Ook nu blijft hij dat bijslijpen. Hij zegt dat je hem geblinddoekt in de zestien kunt zetten en hij nog weet waar het doel staat. Dat instinct wil hij elke week laten spreken.
Oranje als bevestiging
Het debuut bij het Nederlands elftal sprong eruit. Hij voelde direct hoe hoog het niveau is en hoe prettig het samenspel met zulk talent gaat. Alles ging sneller, terwijl hij aan de bal juist meer tijd leek te hebben.
Die ervaring gaf vooral bevestiging dat hij mee kan in dat tempo en in die combinaties. Zijn doel ligt daardoor helder. Hij wil opnieuw in beeld komen bij Oranje en zich daar structureel in de plannen spelen.
Ritme en snelheid op topniveau
Hij merkte dat hij met nóg betere spelers sneller de juiste oplossing vond. Positiespel, steekpass of loopactie, het vloeit vanzelf wanneer het niveau om je heen stijgt. Dat gevoel wil hij meenemen naar zijn clubweken.
Tegelijk liet Oranje hem zien waar het nog scherper kan. Tempowisselingen, eerste aanname, keuzes onder druk. Zulke details bepalen het verschil. Hij gebruikt ze nu als maatstaf tijdens trainingen en in gesprekken met staf en ploeggenoten.
Van debutant naar bankzitter
Opmerkelijk genoeg verloor hij juist na zijn debuut zijn basisplaats bij Feyenoord. Rustig blijven lukte niet altijd. Hij vroeg zich af hoe dat kon, zeker omdat de club hem zo graag had gehaald. Wat was er opeens veranderd?
Hij koos ervoor professioneel te blijven. Hard trainen, klaarstaan wanneer de kans kwam en de frustratie niet laten overkoken. Dat is minder glansrijk dan scoren, maar wel een keuze die hem mentaal steviger maakte.
Blessures en frustratie
Daar bovenop kwamen blessures. Het lastigste vond hij dat hij niet kon laten zien wat hij wilde. Je zit aan de kant, ziet kansen voorbijgaan en kunt het niet direct op het veld beïnvloeden.
Dus verplaatste hij zijn focus naar wat wél kon. Hij dook de gym in, werkte aan kracht en belastbaarheid. Dat betaalde zich uit, zegt hij, want fysiek staat hij nu verder dan bij zijn komst in Rotterdam.
Sterker uit de gym
Revalideren betekende balanceren tussen haast en wijsheid. Hij wilde door, maar ook geen terugslag riskeren. Dag voor dag, stap voor stap, zonder de lat te verlagen. Die discipline gaf hem vertrouwen in zijn lichaam en timing.
Volgens hem is het onderliggende probleem nu verholpen. Daarom wilde hij zo snel mogelijk revalideren en alles op deze voorbereiding zetten. Fit verschijnen, meedraaien, minuten maken en het ritme terugpakken, dat was het enige plan.
Nieuw hoofdstuk onder van Bronckhorst
Onder Giovanni van Bronckhorst begon hij in de voorbereiding nog geen enkele keer in de basis. Dat ziet hij niet als probleem. Het is aan hem om zich op trainingen te tonen en in wedstrijden argumenten te leveren.
Voor hem begint elke zomer met een schone lei. Namen op papier zeggen minder dan daden op het veld. Daarom telt hij trainingsdagen af als kansen, blijft scherp in details en accepteert dat vertrouwen moet worden verdiend.
Fit en gefocust de voorbereiding in
Hij voelt zich volledig fit en wil die frisheid omzetten in rendement tijdens de voorbereiding. Er zit urgentie op, beseft hij. Deze weken moeten hem een plek opleveren en het juiste gevoel voor de start van het seizoen.
Hij zet alles op dit jaar. Geen ruis, geen omwegen, alleen beter worden en beslissen. Twijfel kent hij naar eigen zeggen niet. De overtuiging dat hij op dit niveau scoort, geeft hem houvast.
Statistieken als houvast
Zijn ratio, ongeveer elke 120 minuten betrokken bij een doelpunt, gebruikt hij als bewijs dat zijn toegevoegde waarde overeind bleef. Met meer ritme en vertrouwen verwacht hij dat rendement verder op te schalen in Rotterdam.
Statistieken zijn niet alles, weet hij, maar ze wegen zwaar voor zijn type middenvelder. Meevoetballen kan hij, zegt hij, maar zijn echte impact zit voorin. Dáár wil hij worden beoordeeld en dáár moet het gebeuren.
Lessen van een turbulent jaar
Het seizoen gaf hem colleges in druk, leiderschap, kritiek verwerken, geduld en weerbaarheid. Niet alles ging goed, maar elk hobbeltje leverde iets op. Van kleedkamerrollen tot communicatie met staf, hij kent nu beter de dynamiek van een topclub.
Die kennis wil hij dit jaar uitbetalen in snellere keuzes, op en naast het veld. Minder twijfelen, eerder positie kiezen, verantwoordelijkheid pakken wanneer het gevraagd wordt. Zo wil hij weer belangrijk zijn als doelpuntenmaker.
Tussen clubtrots en eigen ambitie
Hij voelt hoe groot het podium is. Vergeleken met FC Twente is Feyenoord keer tien qua aandacht. Elke training, elke uitspraak weegt. Toch vindt hij dat juist mooi, omdat het vraagt om lef en consistentie.
Daarin wil hij clubdoelen en persoonlijke honger verenigen. Als hij vaker beslist in de zestien, profiteert de ploeg. Meer goals en assists betekenen punten, en punten brengen rust, vertrouwen en uiteindelijk prijzen dichterbij.
Kaders, afspraken en geluiden
Vooraf meldde de perschef dat hij liever niet meer uitgebreid terugblikte. Steijn nuanceerde het meteen: hij wilde het best afsluiten, maar vooral vooruit. Daarmee hield hij de regie over het verhaal én de toon voor het nieuwe jaar.
Hij stuurde nog een berichtje naar voormalig trainer Robin van Persie. Geen lange evaluatie, wel een nette afsluiting. Daarna ging de telefoon weg en de blik naar voren, richting kansen die hij denkt te gaan pakken.
Doelstellingen voor het nieuwe seizoen
Het komend seizoen wil hij onmiskenbaar waardevol zijn voor Feyenoord. Weer scoren op dit niveau, weer assists leveren, weer bepalend zijn in de zestien. Twijfel zegt hij niet te hebben, vertrouwen juist des te meer.
Voor hem was het geen mislukking, eerder een leerjaar dat hem sterker maakte. Nu voelt hij zich klaar. Het is aan hem om op het trainingsveld de staf, inclusief Van Bronckhorst, weer snel te overtuigen.
