Signaal bij Fortuna zet twijfels op scherp
Sem Steijn kwam in de zomer van 2025 voor tien miljoen euro naar Feyenoord. Tegen Fortuna Sittard stond hij klaar om in te vallen, maar Giovanni van Bronckhorst bedacht zich. Een klein moment, maar het legt zijn wankele positie bloot.
Voor een speler met zo’n prijskaartje is dat geen detail. Het was het soort trainersbeslissing dat supporters laat fluisteren en spelers doet twijfelen. Steijn lijkt niet dichter bij speeltijd te komen, eerder bij het oplossen van een luxeprobleem.
Dure aankoop raakt zijn plek kwijt
In Rotterdam telden ze die zomer grof geld neer voor de toenmalige FC Twente-middenvelder. Nu, een jaar en een paar maanden verder, geldt hij in De Kuip vooral als overbodig. Het contrast met de verwachtingen kan haast niet groter.
Volgens kenners is hij op een doodlopend spoor beland. Niet omdat zijn inzet ter discussie staat, maar omdat het spel dat Van Bronckhorst wil zien hem weinig ruimte geeft. Het is voetbal-logistiek, niet persoonlijk, en juist daarom zo hard.
Van Bronckhorst legt ingreep uit
“Ik zag dat hij er niet lekker in zat, omdat-ie weer moest gaan zitten op het moment dat hij zou gaan invallen. Daarom heb ik zelf de call gemaakt het dan ook maar niet meer te doen.”
Daar voegde Van Bronckhorst aan toe: “Soms moet je als trainer het moment laten meewegen en de situatie niet groter maken dan-ie is.” In gewone taal: hij wilde geen scène, maar het beeld van twijfel bleef hangen in De Kuip.
Wat de situatie zegt over zijn status
Volgens Voetbal International zat Steijn dinsdag al even in het veld tegen Internazionale en is hij zondag gewoon weer bij de selectie voor het duel met sc Heerenveen. Toch tekent dit alles vooral zijn plek in de pikorde.
De publicatie concludeerde dat hij in Rotterdam op een doodlopend spoor zit. Niet buiten de boot qua selectie, wel buiten schot als het gaat om vaste minuten. Een speler die meedoet, maar zelden medebepalend is in wedstrijden.
Steijns eigen terugblik op vorig seizoen
Voorafgaand aan dit seizoen verdedigde Steijn zijn bijdrage. “Als ik kijk naar speeltijd, ben ik volgens mij ongeveer elke 120 minuten betrokken geweest bij een goal. In die zin heb ik nog een behoorlijk oké seizoen gedraaid…”
“…en vind ik niet dat het helemaal is mislukt. Alles wat er daarnaast is gebeurd, zorgt er misschien wel voor dat het als een negatief seizoen wordt gezien, maar ik heb er ook heel veel van geleerd.”
Over kritiek en waar hij waarde ziet
Over de kritiek was hij helder: “Ik ben er intussen wel aan gewend dat er in Nederland vaak meer wordt gekeken naar wat iemand níét kan dan naar waar iemand wél goed in is.” Frustratie, maar de praktijk blijft hard.
Steijn benadrukte zijn breder profiel. “Ik ben al mijn hele leven een speler die het moet hebben van goals en assists, maar ik vind ook dat ik méér kan dan dat alleen.” Volgens hem kan hij dieper op veld meevoetballen.
Vaste invaller zonder vast gevoel
In november is hij uitgegroeid tot een soort vaste invaller. Daarmee zou hij kunnen leven, mits hij zich onderdeel voelt van het elftal. In de Eredivisie staat de teller echter op slechts 189 minuten, aanzienlijk minder dan gehoopt.
Regelmatig gaat de voorkeur in zijn zone naar anderen. Tobias van den Elshout mag vaak eerder invallen als aanvallende middenvelder. En tegen Fortuna kreeg Gaoussou Diarra de knik toen Nacho Ferri naar de kant werd gehaald.
Zo ziet de trainer zijn rol voorlopig
Van Bronckhorst ziet in hem af en toe een optie als valse spits. Het klonk niet als een plan waar zijn ogen van gingen glimmen. Eerder als een noodgreep voor specifieke momenten, niet als route naar een basisplek.
Voor een aanvallende middenvelder die leeft van ritme en vertrouwen is dat dun ijs. Je hoort erbij, maar pas nadat anderen zijn geprobeerd. Dat gevoel kan een carrière vertragen, ook als de benen in topvorm zijn en de wil groot.
Past zijn profiel bij het spel van Feyenoord
Het probleem zit niet in fitheid of arbeidsethos, daarover vallen geen klachten te noteren. Het wringt vooral in de speelwijze die Van Bronckhorst voor ogen heeft. Zijn profiel schuurt met de patronen waarmee Feyenoord momenteel wil domineren.
Als de puzzel niet past, verandert één stukje zelden het hele beeld. Hoe harder het elftal zijn plan volgt, hoe lastiger het wordt voor een specialist die vooral rendeert in een andere cadans. Zo droog kan voetbal soms zijn.
Prijskaartje drukt zwaar op de bank
Feyenoord betaalde nog geen anderhalf jaar geleden tien miljoen euro voor zijn doelpunten. Dat is een bedrag dat verwachtingen niet alleen wekt, maar ook vasthoudt. Te duur om stil te staan, te beperkt inzetbaar om moeiteloos in te passen.
Die spanning voel je aan beide kanten. De club zoekt rendement op het veld, de speler zoekt vertrouwen en minuten. Als die lijnen te lang uit elkaar lopen, dwingt de logica doorgaans een besluit af, hoe pijnlijk ook.
De cijfers die blijven hangen
189 eredivisieminuten, een Europese invalbeurt, en dat voor de duurste aankoop uit de clubgeschiedenis. Het is geen vernietigend rapport, wel een ontnuchterende samenvatting. Spelers met zo’n prijskaartje horen wedstrijden naar hun hand te zetten.
Tot dusver is dat niet gebeurd, en de redenen liggen meer in het systeem dan in zijn statistiekdrift. Als de machine niet op hem is afgesteld, draait hij mee zonder het tempo te bepalen of de boel open te breken.
Korte invalbeurten, weinig ritme
Wie vooral korte invalbeurten krijgt, bouwt lastig ritme op. Een aanvallende middenvelder leeft van timing, loopacties en automatismen met ploeggenoten. Als dat steeds opnieuw moet ontstaan, is het moeilijk om je kwaliteiten echt vol te laten spreken.
Toch valt er aan zijn professionaliteit weinig af te dingen. Over inzet en fitheid klinkt geen kritiek. Het is de context die wringt, niet de houding. En dat maakt het voor alle betrokkenen tegelijk eenvoudiger en ingewikkelder.
Dinsdag tegen Internazionale, zondag Heerenveen
Er was dinsdag een korte bliksembeurt tegen Internazionale. Zondag zit hij, zo is de verwachting van Voetbal International, gewoon weer bij de selectie tegen sc Heerenveen. Hij is dus niet buitengesloten, alleen niet degene die het verschil mag maken.
Die balans laat het verhaal sudderen. Hij blijft in beeld, maar als figurant in plaats van hoofdrolspeler. Elke speelronde groeit zo de vraag: wanneer volgt een doorbraak, of volgt er simpelweg erkenning dat het hier opraakt voor beide partijen?
Hoe vertrouwen terug kan keren
Vertrouwen komt zelden uit een praatje. Het komt uit goals, assists en beslissende momenten. Daarvoor heb je speelminuten nodig, en liefst op één positie met duidelijke afspraken. Precies dat ontbreekt nu, waardoor elke invalbeurt voelt als een sollicitatiegesprek.
De uitweg is simpel en weerbarstig tegelijk: een heldere rol of een nieuwe omgeving. Dat eerste vraagt lef en ruimte binnen het elftal, dat tweede vraagt een markt en overeenstemming. Beide opties hangen boven de markt, zonder belofte.
Winterse oplossingen die zich opdringen
November is traditioneel de maand waarin clubs vooruitkijken naar de winter en spelers hun positie herwaarderen. Als een dure kracht geen uitzicht heeft op een basisplaats, volgt vaak een goed gesprek over wat sportief en financieel nog logisch is.
Dat soort beslissingen zijn zelden een oordeel over iemand als prof. Ze zijn pragmatisch. Past de puzzel nu niet, dan zoeken partijen doorgaans een vorm waarin waarde behouden blijft, of opnieuw kan ontstaan. Tijd tikt door.
Wat supporters mogen verwachten
Supporters verlangen duidelijkheid en rendement. Zolang de trainer hem hoofdzakelijk als invaller en valse spits ziet, verandert er weinig aan het perspectief. Elke week levert dan hetzelfde plaatje op: vijf of tien minuten, zonder ritme, zonder plaats in de combinaties.
Voetbal is grillig, soms draait één doelpunt het verhaal om. Maar als je vooral op invalbeurten leunt, is er weinig marge voor misser of pech. Dat maakt zijn route smal en elk moment op het veld loodzwaar.
Moraal van het verhaal
Uiteindelijk is de moraal even simpel als zuur. Steijn is te duur om maandenlang op de bank te parkeren, maar onder de huidige omstandigheden ontbreekt uitzicht op een basisplaats. In dat spanningsveld staat iedereen te wiebelen.
Dit gaat niet over karakter of arbeid. Daarover klinkt geen gemor. Het gaat over een tactische mismatch die voorlopig niet oplost. Soms is dat overkomelijk, soms niet. De komende weken zullen tonen of er nog rek in zit.
Vooruitblik op de komende weken
Zondag wacht sc Heerenveen, daarna weer het bekende ritme met trainingen en wedstrijden waarin details beslissen. Elke opwarmsprint, elke coaching van de trainer, elke keuze op het bord bepaalt hoe dichtbij hij komt, of juist hoelang wachten zijn lot blijft.
Tot die tijd blijft het koorddansen tussen ambitie en realiteit. De een wacht op kansen, de ander op rendement. Vroeg of laat volgt duidelijkheid, in woorden of in een keuze. November zet die vraag alleen maar scherper neer.
