De roep om ouazane zwelt aan
Bij Ajax klinkt de roep om Abdellah Ouazane met de week luider. Analisten, fans en zelfs tegenstanders kijken nieuwsgierig naar de 17-jarige middenvelder, terwijl trainer Míchel Sánchez zorgvuldig afweegt wanneer hij het toptalent een vaste basisplaats durft te geven.
Valentijn Driessen noemt hem nu al de beste speler van Ajax. In Vandaag Inside gaf de journalist Míchel een tikje mee: zonder Ouazane in de basis zie hij Ajax dit seizoen niet snel de belangrijkste prijs in Nederland pakken.
Doorbraak van een 17-jarig talent
Ouazane beleeft zijn doorbraakjaar. De aanvallende middenvelder maakte al minuten in tien officiële duels, meestal als invaller. In die beperkte speeltijd was hij betrokken bij vier goals: één keer zelf raak, drie keer de beslissende pass.
Opmerkelijk is dat zijn carrière bijna een heel andere wending kreeg. Vorig seizoen leek een overstap naar Real Madrid dichtbij, maar die ketste af. Sindsdien werkt hij gestaag aan zijn positie in Amsterdam en pakt hij elke kans.
Genee gooit de titel in de ring
In de studio van Vandaag Inside gooide presentator Wilfred Genee olie op het vuur met de stelling dat Ajax kampioen wordt. Driessen kaatste terug en wees op PSV, maar vooral op Míchels keuze om Ouazane buiten de basis te laten.
Zijn boodschap was ongezouten. “Nee, zolang je je beste speler niet opstelt, word je nooit kampioen. En dat doet die Míchel, met Ouazane”, zei Driessen, waarmee hij de zeventienjarige voor velen tot onbetwiste smaakmaker bombardeerde.
Keuze voor edvardsen houdt discussie gaande
De discussie kreeg nieuw vuur na Fortuna Sittard uit, waarin Ajax met 1-5 won. Sánchez zette op linksbuiten niet Ouazane, maar Oliver Edvardsen neer. Dat leverde, ondanks de overtuigende uitslag, gemor op bij een deel van de achterban.
Supporters vragen zich af of de keuze puur tactisch was of uit voorzichtigheid met het jonge talent. Want iedereen ziet zijn oogstrelende aanvallen, maar ook dat hij nog stappen moet zetten zonder bal, waar Edvardsen betrouwbaarder oogt.
Rots plaatst de nuance
In Goedemorgen Eredivisie klonk een ander geluid. FC Twente-aanvaller Daan Rots nam het op voor Míchel en onderstreepte de afweging van een coach: balans in het elftal gaat soms boven flair, hoe verleidelijk die ook is voor publiek en pers.
Zijn uitleg was helder: “Als je verstand hebt van voetbal, zoals die trainer van Ajax, als je op de nummer tien-positie een creatieve speler hebt (Julian Brandt, red.), kun je op de zijkant beter een taakbewuste speler hebben.”
Wat supporters zien en vrezen
In de community lopen meningen uiteen. Sommigen waarschuwen dat een zeventienjarige niet alles kan of moet spelen. Anderen vinden dat hij simpelweg beter is dan de opties nu. Tussendoor krijgt Driessen er ook van langs, wegens vermeend gebrek aan voetbalinzicht.
Op tribunes en tijdlijnen botst hoop met voorzichtigheid. De één wil elke week vuurwerk en bravoure, de ander vraagt om geduld en zekerheid. Het zegt vooral veel over de honger naar herkenbaar, aanvallend Ajax-voetbal én de spanning van titeldromen.
De balans tussen aanval en arbeid
Uiteindelijk draait het om balans. Ouazane brengt versnelling, combinaties en verrassingen in de laatste meters, maar hij zakt verdedigend nog weleens weg. Edvardsen staat bekend als taakbewust, helpt zijn back, en past daarmee in een voorzichtiger matchplan.
Voor een trainer is dat laveren. Je wil een parel laten rijpen met minuten, maar je wordt afgerekend op punten. Elk basisplekje is een keuze tussen groei en resultaat, tussen risico nemen en de automatismen van het team beschermen.
Stand van zaken in de eredivisie
Ondertussen telt de ranglijst onverbiddelijk. Ajax staat na zes wedstrijden vierde met dertien punten, achter AZ, Feyenoord en Twente. Dat is geen paniekstand, maar ook geen plek waar je rustig kunt experimenteren zonder kritische blikken en scherpe vragen.
Elke week schuift het beeld een beetje. Een ruime zege als in Sittard geeft lucht, maar levert ook nieuw voer voor discussies over speelwijze, bezetting en hiërarchie. De marges bovenin zijn klein, dus elke keuze weegt voor buitenstaanders zwaarder.
Sánchez tussen ambitie en opleiden
Míchel Sánchez laveert tussen ambitie en opleiden. Zijn beslissingen over wanneer hij een zeventienjarige als Ouazane brengt of spaart, worden vergrootglas-materiaal. Elk interview, elke opstelling en elke wissel voeden het gesprek over de juiste koers voor dit Ajax.
Of hij snel een streep zet door de discussie, moet blijken uit de komende weken. Tot die tijd zal hij per tegenstander wikken en wegen, terwijl supporters en analisten loeren of talent en teamdiscipline elkaar eindelijk vinden in dezelfde basiself.
Wat nu telt voor ajax en ouazane
De kern blijft hetzelfde: is het slimste elftal altijd het elftal met je beste dribbelaar, of draait het om samenhang en afstanden? Driessen drukt op de eerste knop, Rots op de tweede. Míchel moet ondertussen beide stemmen laten meewegen.
Voor Ajax-fans is het wachten spannend en soms leuk. Iedere invalbeurt van Ouazane brengt energie en discussie, iedere keuze van Míchel richting titelkoers wordt gewikt en gewogen. De koppositie lonkt niet, maar de route ernaartoe blijft boeiend om te volgen.
